Berzan bir adım daha yaklaştı. O kadar yakındı ki, nefesinin ritmi nefesime karıştı. Göğsündeki sıcaklık hâlâ avucumun altında atıyordu; kalbi, benimkine ayak uydurmuş gibiydi. Zaman bir anlığına uzadı, ağırlaştı, odayı dolduran sessizlik bile titreşiyor gibiydi.
Başını yavaşça eğdi.
Önce çenesini, sonra dudaklarını bana doğru getirdi. Gözleri benimkine kilitliydi; sert değildi artık… daha derin, daha koyu, daha yanıcı. Dudaklarımız arasında bir nefeslikten bile az mesafe kaldı belki bir santim, belki daha az. Nefesim boğazımda kaldı.
Kalbim göğsümden fırlayacak gibi atıyordu. Kaçmam gerekiyordu, konuşmam gerekiyordu, bir şey yapmam gerekiyordu… ama bedenim donmuştu. Gözlerim istemsizce dudaklarına kaydı. O kadar yakındı ki, sıcaklığını hissedebiliyordum. İçimde garip, tehlikeli bir ist
