“IPAUBAYA MO NA ANG ANAK MO SA SAGRADONG LUPA,” mahinang suhestiyon ni Ratbal sa tabi niya. Ang ibig sabihin ng kapatid niya ay ang pagtatapon sa patay na sanggol sa bangin katulad ng ginagawa ng ilang miyembrong Ugjayon sa tanghaling iyon. Iyon ang paraan ng paglilibing nila dahil naniniwala sila na ang pinakamalalim na bahagi ng kagubatan ang lagusan sa pag-uwi nila sa sagradong lupa.
Hindi kumilos si Pyadgao, nakaluhod pa rin sa lupa at nasa bisig ang malamig na sanggol. Hindi niya kayang gawin ang minumungkahi ng kapatid. Umaasa siya na muling mabubuhay ang anak katulad ng misteryosong pagkabuhay nila maraming oras na ang nakakalipas.
Mula sa mahabang pagkatulala ay inangat ni Pyadgao ang paningin sa paligid. Napakataas ng sikat ng araw pero nakapagtatakang hindi niya maramdaman an
