Nanatili kaming magkatitigan ni Enzo na para bang inaalam ko ang mga kasagutan sa kaniyang mga mata.
“Pwede bang makahingi ng kanin?” tanong ni Tiya Felisa. Agad naman napaghiwalay ang tingin namin ni Enzo sabay napatingin kay Tiya Felisa.
Inagaw ko muli kay Enzo ang plato at ibinigay sa kaniya. “Ito po,” nakangiti kong sabi sa kaniya. Matapos noon ay kumuha na ako ng ulam at nagsimula nang kumain. Hindi na ako nagsalita pa dahil sobra ng awkward sa paligid.
After we ate, umakyat na ako sa taas ng kuwarto upang makapag-ayos na ako ng aking sarili. Sinarado ko na din ang pintuan upang hindi mangyari ang nangyari kagabi. Hindi ko na kaya na maulit ang mga bagay na iyon dahil baka mas lalo lang akong mailing kay Enzo.
Matapos kong maligo at makapagbihis, agad na din akong lumabas sa loo
