Pabalik-balik ang lakad ko sa harap ng pinto ng operating room kung saan kasalukuyang inooperahan si Blade. It’s been five long hours but no one is coming out from the said room. Hindi ko na maipaliwanag ang kaba na nararamdaman ko sa bawat oras na lumilipas. Na baka masamang balita ang ibigay ng mga doktor.
Shit!
I prayed for him to survive more than I prayed for my life. My eyes watered and tried to blink it away.
Bukod aa takot na mawala siya ay konsensiya rin ang kalaban ko dahil ako ang may kasalanan sa nangyari sa kaniya.
“Calm down, Katana,” saad ni Drew na tulad ko ay hindi mapakali. Kasama kong naghihintay ay si Sancho, Biggie at Gail.
“He is right, girl,” sang-ayon ni Gail na nakaupo sa isang isang bench. Samantalang si Biggie ay nakayuko lamang ay magkasalikop ang palad.
