Duyduğum kıkırtı sesiyle gözlerimi açtım, başımı Asır’ın göğsünden kaldırdım. En son bu kadar huzurlu bir uykuyu annemin karnında çekmiş olabilirdim; kötü bir şey olacak mı diye korkmamıştım, her an biri gelir mi diye tetikte değildim. Sadece huzurla uyumuştum.
Başımı kaldırdığımda Nilüfer’in kapının yanında kıkırdayarak bizi izlediğini gördüm. Yakalandığını anladığında hemen eliyle ağzını kapattı. Masumluğu beni gülümsetmişti.
"Gel bakalım buraya," dedim.
Asır da yeni yeni kendine geliyordu; saçlarımın arasına derin bir öpücük kondurdu. Sonra Nilüfer’e döndü. "Prenses, günaydın," dedi. Nilüfer de gülümseyerek yanımıza geldi. Yatağa çıktığında Asır yorganı kaldırıp Nilüfer’e yer açtı. Nilüfer de hemen yorganın altına girdi ve ortamıza yattı.
"Dün gece beraber mi uyudunuz?" dedi. Hâlâ
