Mühre’nin Ağzından:
Arabaya durması için el kol hareketi yapsam da durmamış, yanımdan geçip gitmişti. İnsanlar da haklıydı; gece vakti kim orman yolundan yaralı bir kadın almak isterdi ki? Arabaların gittiği tek yön vardı, ben de onları takip ederek yürümeye başladım. Yolun karşı tarafına geçmiş, yol boyu uzanan demir bariyerlere tutunarak gidiyordum. Yeni bir arabanın ışığını gördüğümde hemen yola atladım. Yine durması için işaret versem de durmamıştı.
Kaç saat yürümem gerektiğini bilmiyordum. Bacağımdaki bıçak yarası yüzünden ne kadar dayanabilirim, onu da bilmiyorum.
Asır’ın Ağzından (Mühre’nin kaçtığı gece):
Nihayet annemin emanetine, bana hediye ettiği tabloya kavuşmuştum. Tablo satılmak için sergilendiğinde rekabet kızışsa da herkesten yüksek bir fiyat verip almıştım. Tabii her ş
