Ali pizza kutularıyla yanımıza geldiğinde, Asır öfkeyle Ali’ye döndü.
"Kız saatlerdir aç, bırak bari yemek yedikten sonra sorguya çek."
Ah be Ali... Çok iyi niyetli bir adamdı ama şu an kesinlikle yanlış zamandı; daha doğrusu yanlış yemekti. Pizzanın kokusu burnuma gelmeye başladığında midem bulanmaya başladı.
Asır öfkeyle ayağa kalktı ve oturduğu sandalyesine sert bir tekme attı. Sandalye bir tarafa savruldu; farkında olmadan ben de yerimde sıçramıştım. Asır sinirle soluyordu.
"Yeter Ali!" dedi. "Bu kadını korumayı bırak! Artık onun bizim düşmanımız olduğunun farkına var, bunu beynine sok! O bizim düşmanımız, anlıyor musun? Senin alnına silah dayadı, bana kurşun sıktı lan! İkimiz de ölebilirdik, canımızı alabilirdi. Sen hâlâ onun karnını doyurma peşindesin."
Ali sadece dinlemekle
