"Şimdi yarana bakalım," dedim.
Asır konuşmuyor; kendi içinde bir şeylerin savaşını verdiğini biliyordum. Aynı savaş benim içimde de vardı.
Asır'a aşık değildim, biliyordum; Asır'ın da bana aşık olmadığını düşünüyordum. İkimiz de hayatımızın içine ilk defa birini bu kadar almıştık. Bir erkeğin bana dokunmasından rahatsız olmak yerine hoşuma gitmişti. O adam Asır'dı. İlk defa heyecanla boynuna atladığım, dudaklarını hissettiğim, saçlarıma dokunmasına izin verdiğim tek adam Asır Mortem'di. Beni düşünüp bunu saklamayan tek adam da Asır'dı. Güzelsem "güzel" diyordu; arsızca olsa bile beni arzuladığını hissettiriyordu. Belki de bu yüzden kendimi Asır'a yakın hissediyordum çünkü beni gören tek kişi Asır'dı. Ona hissettiğim aşk mı, minnet mi, yoksa her şeyin ilkini onunla yaşamanın heyecanı mı b
