Gözlerimi zorlukla açtım ya da açtığımı sandım; hiçbir şey göremiyordum. Tek gördüğüm şey zifiri karanlıktı. Ellerimi gözlerime götürüp gerçekten açabildim mi diye kontrol ettim. Evet, gözlerim açıktı. O zaman ben neden hiçbir şey göremiyordum?
Ellerimi gözlerime götürmek için kaldırdığımda çıkan metal sesi dikkatimi çekti. Tekrar ellerimi oynattım; sol bileğimi istediğim gibi hareket ettiremiyordum. Biraz daha zorladığımda bileğim acımaya başladı. Sağ elimle sol bileğime dokundum; elime gelen çeliğin soğukluğu içime bir korku dalgası yaydı. Sol bileğimden kelepçelenmiştim.
Sağ elimi etrafımda gezdirip nerede olduğumu anlamaya çalışıyordum. Başımı koyduğum sertlik ve elime gelen yorganla bir yatağa kelepçelendiğimi anladım. Gözlerim zor da olsa zifiri karanlığa alışmıştı ama ben alışamaz
