Iris POV
Tahimik lang ako habang nasa byahe na kami pauwi. Nakayakap naman sa akin si Isagani. Hindi na niya ako binitiwan kanina pa nang makita niya akong umiiyak. Yakap yakap ko rin siya.
Takot na takot ako kanina para sa kay Isagani dahil alam ko ang kayang gawin ng mga 'yon. Kayang kaya nilang gumawa ng masama kahit na ang tirik tirik pa ng araw.
Pansin ko rin ang pag-lingon ni Mr. Andrado sa akin, basang basa ko pa rin sa mga mata niya ang pag-aalala. At kung hindi ako nagkakamali, pagsisisi.
Talagang magsisisi siya kung hindi siya dumating kanina.
Ayos lang naman sana kung ako lang ang masasaktan doon eh, pero ang anak niya. . . kayang kaya nilang galawin din.
Pero sa tingin ko naman hindi na nila uli pagdidiskitahan ang bata dahil nakita naman nila kung sino ang Tatay nito. Ki
