Cihanla evleneli üç ay olmuştu. Aslında bizim için her şey normaldi. Konağa alışmıştım Cihanın ailesine de öyle. Ama Cihanın halası sürekli bana laf sokup duruyordu. Torun ne zaman diye neredeyse her gün Cihanla beni darlıyordu.
Cihan ne kadar halasını sustursada bu seferde bakışlarıyla beni iğneliyordu. Cihanın annesi Gülümser anne çok iyi bir insandı beni hiç böyle şeyler için uyandırmıyor görümcesine de daha erken ne torunu diyordu. Hakkını ödeyemezdim.
Bu gün Meryemi görmeye gidecektim. Oğlu neredeyse bu gün yarın doğacaktı. Yanında olmak istiyordum. Sabah kahvaltıdan sonra Cihan şirkete giderken benide bulacaktı.
"Şeyda hadi hazırsan çıkalım" dedi Cihan. Hazır olduktan sonra hemen yanına ilerledim..
"Hazırım çıka biliriz" diyerek arabaya bindik. cihanı izledim. Çok güzel kalpli
