Cihan gideli tam bir ay oldu.
Bir ay… O koca zaman diliminde her gün, her gece içimde aynı boşluğu taşıdım. Onsuz geçen günlerin acısı bazen nefesime, bazen ellerime, bazen de kalbimin tam ortasına çöktü. Ama en çok geceleri hissettim. Yastığımda onun kokusunu ararken, karanlıkta sadece gözyaşlarım eşlik etti bana.
Gittiği günden beri sadece bir kez konuşmuştuk onda da uzun sürmemişti konuşma. Çok özlemiştim Cihanı. ona bu kadar çok bağlandığımın farkında bile olmamışım. Gittiği zaman anladım onu ne kadar sevdiğimi. İnsan kaybedince değerini anlıyor diyorlar ya işte öyle.
sabah, içimde dayanılmaz bir özlemle uyandım. Belki de biraz nefes almak için, belki de içimdeki yükü hafifletmek için, soluğu konağın yolunda aldım. Meryem’i ve Miran Efemi görecektim. Onların yanında biraz huzur bulu
