Ninong Profano's Plea (SSPG)

Kabanata 2: ⚠️⚠️⚠️

PLEA'S POV:

PAGKARATING KO sa kusina, nadatnan ko si Manang Lori na naghahanda ng pagkain kaya naman agad akong lumapit sa kaniya at inuusisa ko kung ano ang sinasandok niya sa kaserola.

"Anong niluto mo Manang Lori?" tanong ko sa kaniya habang nakadungaw sa mangkok na hawak niya.

"Oh? Gising ka na pala. Narinig mo ba yung putok ng baril kanina galing sa kwarto ni Profano?" balik na tanong nito kaya napasimangot ako dahil hindi man lang sinagot ang tanong ko at mukhang naalarma rin ito dahil sa tunog ng baril na nagmumula sa kwarto ni Cruel.

"Oho. Magkasama ho kami ni Ninong sa kwarto niya at hindi ko ho alam na may nanunuod pala sa amin habang gumagawa ng milagro. Akin na po 'yan," inagaw ko kay Manang Lori ang mangkok na hawak niya na naglalaman ng sinigang na bangus at naglaway ako bigla nang maamoy ko ang ulam. Inilapag ko sa mesa ang dala ko at saka ako naupo sa silya at hinintay si Manang Lori.

"Ganun ba? Buti hindi ka nadamay sa pagiging bugnutin ni Profano. Ako ang natatakot sa'yong bata ka!"

Nginitian ko na lamang si Manang Lori nang abutan niya ako ng plato at kubyertos. "Hindi pa rin nga ho ako nasasanay sa pagiging brutal ni Ninong,"

"Ilang taon ka pa lang noong napadpad dito, hindi ba? At ilang beses mo na ring nasaksihan kung paanong tumakas ang ibang ampon ni Profano ngunit bigo sila kaya napunta sila sa kanilang huling hantungan dahil sa katigasan ng kanilang ulo at walang awa silang pinaslang ni Profano,"

Bumalik sa alaala ko noong mga panahong napadpad ako sa poder ni Cruel.

~~

"Profano Cruel De Veil is my name and you will be my Plea from now on, baby," bulong nito sa aking tenga. Sa mura kong edad naramdaman ko ang kilabot sa buong katawan ko dahil sa boses nito na tila galing sa ilalim ng hukay.

Tumabingi ang aking ulo nang umayos ng tayo ang lalaking nagpakilalang Profano at sa nakikita ko ay bata pa ito at ilang taon lamang ang agwat nito sa akin.

"Ninong, I brought you a lot of gifts. What should I do to them?" ani ng taong nasa tabi ko at itinuro pa nito ang kaliwang bahagi niya kung saan naroon ang iba pang bata na tulad ko kaya nagulat ako dahil hindi ako nag-iisa.

"Plea is the only thing that I need, Renzo. As for the gifts you brought. Bring them to their respective rooms and let them rest." tumalikod ang lalaki sa amin at saka ito bumalik sa kaniyang kinauupuan at muling nagsalin ng alak sa kopitan na nakalapag sa coffee table at walang atubiling tinungga 'yon.

"Masusunod po, Ninong Profano," tumungo pa ang lalaki at saka ito naglakad patungo sa grupo ng ilang kabataan at akmang susunod ako sa kanila nang muling magsalita ang lalaking tinawag na Ninong Profano.

"My Plea, halika rito sa tabi ko," utos nito. Ibinaling ko pa ang atensyon ko sa lalaking kumuha sa akin mula sa tambakan ng basura sa isang eskinita na napapagitnaan ng dalawang gusali ngunit ang atensyon ng lalaki ay nasa mga bata na iginigiya nito patungo sa isang pasilyo na sa tingin ko ay papunta sa kani-kanilang kwarto.

Ibinalik ko ang atensyon ko kay Ninong Profano at nanatili lamang ito sa kaniyang kinauupuan habang hinihintay ako kaya kumilos na ako at naglakad palapit sa kaniya at akmang uupo ako sa tabi nang kabigin nito ang bewang ko dahilan para mapunta ako sa kaniyang kandungan.

Wala sa sariling nailapat ko ang aking kamay sa malapad nitong dibdib at nakaramdam ako ng bolta-boltaheng kuryente sa katawan ko at akmang lalayo ako mula sa kaniya ngunit humigpit lang ang hawak nito sa bewang ko.

"Ilang taon ka na?" bulong nito sa aking tenga at inayos nito ang pagkakaupo ko sa kaniyang kandungan. Magkahiwalay ang aking hita at ramdam ko ang matigas nitong alaga na nakapagitan sa kaniyang hita kaya naman napalunok ako.

"L-Labing pitong taong gulang ho," nauutal na sagot ko dahil parang nagkarambula ang bolate ko sa tiyan habang nasa kandungan ako ng lalaking ito.

Inalis nito ang pagkakatabing ng buhok sa mukha ko at inipit 'yon sa aking tainga. "Hmm... Not yet to be pick. Can you sleep beside me?"

"H-Ho?"

"Pwede mo bang tabihan si Ninong sa pagtulog?"

Napalunok ako ng sarili kong laway at marahan akong tumango sa kaniya kaya naman ngumiti ito sa akin at akala ko ay ibababa niya ako ngunit kinarga ako nito na parang bata habang nakaalalay ang braso nito sa hita ko at napakapit ako ng mahigpit sa kaniyang batok nang tinungo namin ang hagdan papunta sa ikalawang palapag ng kaniyang bahay.

~~

"Labing pitong taong gulang ho ako nang dalhin ako ni Renzo rito at dalawampu't-dalawang taong gulang na ho ako ngayon. Limang taon na rin ho pala akong nanatili rito sa pamamahay ni Ninong Profano,"

Nagsimula na akong kumain bago pa ako mawalan ng gana dahil sa mga alaalang unti-unti ko nang ibinabaon sa limot.

"Balak mo bang tumanda rito kasama ang magulong mundo ni Profano? Alam mo, Plea, sayang ka. Matalino ka naman. Bakit mo sasayangin ang buhay mo kay Profano?"

Napatingin ako kay Manang Lori.

"Wala pa ho akong balak na umalis sa poder ni Ninong Profano at isa pa kulang pa ho ang naiipon ko."

May balak naman akong umalis sa anino ni Cruel dahil para sa akin, hindi ako nararapat sa kaniyang mundo. Kailangan kong mag-ipon para sa kinabukasan ko at para na rin sa sarili ko. Sa ngayon, wala pa akong laban kay Cruel ngunit sisiguraduhin kong luluhod siya sa harap ko at siya mismo ang magmamakaawa na patayin ko na lang siya gayong alam ko kung gaano kabaliw si Cruel sa akin.

"Siya, kumain ka ng marami at may gagawin pa ako. Maiwan na kita."

Nagpasalamat ako kay Manang Lori at saka ako nito iniwan sa kusina kaya naman namayani ang katahimikan sa paligid ko kaya naging matiwasay ang pagkain ko ng tanghalian.

Isa sa mga purpose ko ay mapabagsak si Cruel at hanapin ang mga magulang ko upang tanungin kung bakit nagawa nila akong iwang mag-isa sa mundong hindi ko inaasahan. Mula pagkabata ay naging palaboy ako sa kalsada at nakikipaglaban upang mabuhay lang. Halos makipagpatayan pa ako sa ibang pulubi para lang makakain.

Ngunit nang dumating si Renzo at dalhin niya ako rito sa mansyon ni Cruel ay nagbago ang buhay ko. Binihisan at pinag-aral ako ng iba't-ibang lenggwahe maging ang pag gamit ng iba't-ibang uri ng sandata ngunit kahit isa ay wala akong mapag gamitan dahil ayaw akong payagan ni Cruel na lumabas ng bahay nang hindi siya kasama.

Ngunit ako si Plea Santrè Holyan na kayang sundin ang kahit anong nais, mahanap lang ang aking mga magulang.

Nang matapos akong kumain at hugasan ang pinagkainan ko, lumabas na ako ng kusina at tinungo ang sala ngunit tanging katahimikan lamang ang sumalubong sa akin kaya naman dumiretso ako palabas ng bahay at nagkalat ang mga tauhan sa bakuran.

"Where do you think you are going?" humarang sa daraanan ko si Kiko, isa sa mga pinagkakatiwalaan ni Cruel. Sa ibang direksyon siya nakatingin pero ang kaniyang katawan ay nakaharang sa akin.

"Lalanghap lang ako ng sariwang hangin sa hardin. Hindi ako tatakas," sagot ko.

"You know that you are forbidden to go outside as Ninong Profano instructed. Go back to your room."

Napasimangot ako at saka tinalikuran si Kiko at bumalik ako sa loob ng bahay. Sa pool area na lang siguro ako gagala kaysa makipagsagutan kay Kiko lalo na't hindi ako mananalo sa kaniya.

Pagkarating ko sa pool area, pasalampak akong naupo sa gilid ng pool at inilublob ang aking paa sa tubig habang tahimik na nakatitig ako sa aking repleksyon.

Malaki na ang pinagbago ko kaysa noong mga panahong pagala-gala ako sa kalsada. Kung hindi dahil kay Renzo ay baka matagal na akong namatay sa gutom kaya malaki ang pasasalamat ko sa lalaking 'yon.

"What are you doing here?"

Napalingon ako sa likuran ko at bumulaga ang taong nasa isip ko kani-kanina lamang. May hawak itong kopita na naglalaman ng alak at saka ito naglakad palapit sa akin at naupo sa tabi ko.

"Hindi ka ba natatakot sa pwedeng gawin ni Cruel sa'yo? Mahigpit niyang ipinagbabawal na lapitan ako lalo na kung isang lalaki."

Natawa si Renzo sa aking tinuran bago ito sumimsim ng alak sa baso na hawak niya. "Why am I should be afraid to him when in fact I was the one who found you first."

"May kompetisyon bang namamagitan sa inyong dalawa para sabihin mo sa akin 'yan?"

Renzo shrugs his shoulder. "You know, Profano is my childhood best friend and ever since we were born, we are bound to be together but I didn't expect to end up in this kind of situation."

Bibihira lang magkwento tungkol sa buhay niya si Renzo o kahit si Cruel at hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maintindihan kung bakit napadpad sila sa ganitong buhay.

"You can tell me your history if you want so that I can understand both of you."

Pagak na natawa si Renzo sa akin at saka nito ginulo ang buhok ko at tinungga niya ang laman ng hawak niyang kopita bago tumingin sa tubig ng pool. "You don't have to understand us as long as you are staying beside Profano and that's all matters to me. Hindi mo naman kailangang pilitin ang sarili mo na kilalanin ako o kahit si Profano dahil unang-una, bihag ka niya. Pangalawa, may rason kung bakit ka nandito at pangatlo, huwag na huwag mong iiwan si Profano,"

"Is that how you work your ass behind my back!?"

Marahas akong napalingon sa gawi ni Renzo at tumambad sa akin ang bulto ni Cruel na may hawak na baril at nakatutok ito sa ulo ni Renzo.

"C-Cruel," tumayo ako mula sa kinauupuan ko at napahawak ako sa aking braso dahil hindi ko naman kayang pigilan si Cruel kung gusto niyang pasabugin ang bungo ni Renzo.

"Man, chill. She's all yours. I'm just here to take a break."

"Should I literally break your lifeline, Renzo?" naging mabalasik ang tingin ni Cruel kay Renzo at hindi ko magawang lapitan ito dahil may hawak siyang baril. Wala naman kaming ginagawang masama ni Renzo ngunit tinutukan na niya ito ng baril.

"Do it, if you can. I don't mind if you could kill me since I don't have any reason to stay here in this world."