* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * GEÇMİŞ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ÖNCEKİ BÖLÜMÜN DEVAMI * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
‘’Buradalar!’’ İmanuel’in çığlık atmasıyla dürbünlü silahımı hızla sırtıma geçirirken belimdeki silahımı aldım aceleyle. Kahretsin! Tam anlamıyla boku yemiştik! Nasıl oldu da fark edemedik geldiklerini. Duyduğum hırlamalar aramızda iki üç dakikalık bir mesafe olduğunu gösteriyordu. Kaçamazdık. Yeterince hızlı değildik. Aynı zamanda da savaşamazdık. Çünkü kalabalık oldukları çıkardıkları seslerden anlaşılıyordu.
‘’Herkes daire oluştursun. Her taraftan gelecek saldırılara karşı savunmada olmalıyız.’’ Emrimi duyanlar hızla yerlerini geçerken göz ucuyla çiftlik
