The Heir and His Maid

"Aila ikaw na ang maghatid nito sa may swimming pool at marami pa akong inihahanda rito,' utos sa kanya ng Tiyang Mara niya. "Eh T'yang naroon po ang mga bisita ni Sir Kenzo, nahihiya po ako," tugon niya s Tiyahin. "Bakit ka naman mahihiya, hindi ka naman papansinin ng mga iyan," saad nito sa kanya at pinilit na ipadala sa kanya ang tray na may lamang pagkain na pinahanda ni Sir Kenzo sa mga kasambahay. "Ano ka ba naman Mara, natural lang mahiya iyang si Aila sa mga bisita ni Sir Kenzo eh kapwa niya Teenager ang mga iyan," saad ni Manang Patris habang pa ngiti-ngiti pa itong nakatingin sa kanya. "Ano ka ba naman Aila kahit ka edaran mo ang mga iyan hindi ka naman nila ka uri, hindi ka nila papansinin!" Saad ng kanyang Tiyahin. "Ala sige na! Lakad na at marami ka pang dadalhing pagkain doon!" Utos pa nito sa kanya. "Anong hindi, napakaganda nga ng pamangkin mo, maputi at makinis pwede ngang mag artista iyan!" Saad ni Manag Patris sa kanya. "Naku, ang sabihin mo nagmana iyan sa Nanay niyang kerengkeng!' Saad ng Tiyahin niya at pinagtulakan na siyang dalhin ang tray ng pagkain sa may swimming pool. Siya si Aila eighteen years old isang second year nursing student sa De La Cerna University ang pinaka malaking unibersidad sa bayan ng San Juan kung saan halos mayayaman ang nag-aaral, pero hindi siya kabilang sa mga mayayaman na estudyante sa unibersidad. Napunta siya sa bayan ng San Juan dahil sa pagpapakasal ng Nanay niya sa isang Hapon at sumama na ito sa Japan iniwa. siya sa bayan nila na mag-isa at pinangakuan na papadalhan na lang ng pera para may pangtustos siya sa kanyang pag-aaral. Pero lahat ng pangako sa kanya ng ina ay walang natupad, ni hindi na rin niya ito nakakausap pa, na tila ba sadya na siyang kinalimutan ng ina. Hindi naman na siya magtataka pa, dahil mula pa naman noong bata siya wala naman ng pakialam sa kanya ang ina. Ang pag-aaral niya nagsusumikap siya para makapag tapos. May scholarship siya sa hindi malaking kolehiyo sa kanilang bayan kaya nakakapag aral siya ng libre, pero dahil na rin sa wala siyang kasama sa kanila at hirap na hirap na rin siyang buhayin ang kanyang sarili, napilitan siyang sumama sa kanyang Tiyahin sa bayan ng San Juan. Ang Tiya Mara niya at kapatid ng kanyang Nanay. Walang asawa at anak ang Tiyahin niya, matandang dalaga ito, kaya hindi na siya magtataka kung masungit at masyado itong istrikto sa kanya. Namamasukan bilang isang kasambahay ang kanyang Tiyahin sa mayamang pamilya ng mga Fisher sa bayan ng San Juan. Hindi naman nahirapan ang Tiyahin niya na maipasok siyang kasambahay sa mansyon ng mga Fisher dahil kulang ang mga ito sa kasambahay sa laki ng mansyon kahit iilan lang ang nakatira. Mabait si Don Kennedy at ito pa mismo ang nagsabi sa kanyang Tiyahin na papasukin siya sa De La Cerna University upang maipagpatuloy niya ang kanyang pag-aaral ng nursing, bagay na hindi niya tinanggian at nangako sa Don na magsisilbi ng maayos sa mansyon nito. Isang buwan pa lamang mula nang manirahan siya sa mansyon ng mga Fisher at last week nagsimula na ang klase niya sa De La Cerna University, nanibago siya dahil malaki ang kaibahan ng De La Cerna University sa dati niyang pinapasukang kolehiyo mayayaman kasi lahat ang mga estudyanteng naroon at baka siya na ang pinaka mahirap sa lahat. Last week din sa pagbubukas ng klase dumating na rin ang nag-iisang apo ng Don na si Sir Kenzo Fisher galing sa America upang samahan ang Mama nito. Hiwalay na kasi ang mga magulang ni Kenzo at nasa ibang bansa na ang Mama nito, hindi lang siya sigurado kung may ibang pamilya na ba ito o wala pa, maingat kasi silang lahat sa mansyon na huwag pag-usapan ang kanilang mga amo. Sa pagkakaalam niya graduating student na si Kenzo Fisher sa kursonh Business Management dahil ito raw ang susunod na yapak ng ama nito at ng Don na magpapatakbo sa Fisher Companies. Gwapo at may malakas na appeal si Kenzo Fisher lalo na sa mga kababaihan sa kanilang University. Sikat ito at talagang habulin ng mga babae. Minsan pa lang naman sila nakasalubong nito sa university pero hindi naman siya nito pinapansin, although siya madala niya itong makita kasama ang mga barkada nito. Bakit nga naman siya papansinin ng isang Kenzo Fisher eh isa lang naman siyang hamak na kasambahay sa mansyon ng mga ito. Dahil na rin sa sapilitang utos ng Tiyang niya na dalhan ng meryenda ang mga bisita ng kanilang amo sa may swimming pool wala siyang nagawa kundi sumunod na lang kahit ayaw niya sana dahil baka mamukhaan siya ng mga kaibigan ni Kenzo. Bitbit ang tray lumakad na siya patungo sa swimming pool, malayo pa nga siya dinig na dinig na niya ang malalakas na tawanan at tilian ng mga babaeng naroon na para bang kinikiliti sa singit. Tahimik siyang lumapit at pasimpleng sinulyapan ang tatlong babaing naroon na may kanya-kanyang parehang lalake at ang isa ay kay Kenzo nakakandong habang halos magpang-abot na ang mga labi ng mga ito, o baka naghahalikan ang mga ito kanina. Isama pa ang halos wala ng saplot ang mga babae sa suot na swimsuit na gustong-gustong panoorin ng mga naroong lalake. Hindi nalalayo ang edad niya sa mga naroon, sadyang malayo lang ang agwat ng estado nila sa buhay, siya kase kasambahay at ang mga ito ay pinanganak na may gintong kutsara sa bibig. Kaya hindi na siya magtataka pa kung ni hindi man siya mapansin ng mga ito o masulyapan ni minsan, alikabok lang naman siya sa paningin ng mga ito. Ni minsan sa kanyang buhay hindi sumagi sa isip niya na mamasukan bilang kasambahay, pero dahil sa hirap ng buhay at mag isa na lamang siya, walang malapitan kaya pati ang ganitong uri ng trabaho ay pinasok na niya. Wala namang masama sa pagiging isang kasambahay, sadyang hindi lang niya naisip na aabot siya sa ganitong klase ng trabaho. Marangal naman ito kesa sa pumasok siyang dancer sa club o di kaya ay ibenta ang kanyang katawan. Isa-isa niyang inilapag ang laman ng tray sa may mesa habang busy ang mga bisitang naroon sa isat-isa na para bang nasa motel ang mga ito kung magkandungan at maghaplusan. Pasalamat na lang at wala sa mansyon ang Don at ang Papa ni Kenzo na nasa opisina sa mga oras na iyon. Matapos mailapag napasulyap siya kay Kenzo habang panay ang halik ng babaing nasa kandungan nito sa pisngi nito. Nagkataon naman na nakadako sa kanya ang tingin ni Kenzo kaya nagtama ang kanilang mga mata, saglit lang iyon dahil agad siyang nag iwas ng tingin sa amo. Alam niya ang kanyang lugar, hindi siya dapat tumingin sa kanyang amo, dahil magkaiba sila nito ng estado sa buhay. Nataranta pa nga siya at muntik madapa nang sumabit ang kanyang paa sa upuan dahilan para bumagsak ang hawak niyang tray na lumikha ng ingay at umagaw ng atensyon ng mga naroon. "Pasensya na po," paumanhin niya nang makitang sinulyapan siya ng mga naroon. "Teka, you look familiar," saad ng isang babae na parang sawang nakapulupot sa isang lalake na walang pang itaas at puno ng tatto ang mga braso. Ewan ba niya sa amo niya at parang mga adik ang barkada nitong lalake. Puno ng mga tatto at tila tambutcho pa kung manigarilyo. Hindi na siya magtataka pa kung pati si Kenzo mapuno na rin ng tatto sa katawan. "Yeah, familiar nga siya," saad ng lalake na sa may dulo ng upuan na nakatingin sa kanya. "Pasensya na po," paumanhin niya muli at sinulyapan si Kenzo na walang balak sabihin na estudyante rin siya sa university na pinapasukan ng mga ito. "Tawagin niyo lang po ako kung may kailangan po kayo," saad niya at nagpaalam na. Kabado siya dahil nakatingin na ang lahat sa kanya.