Dalawang buwan na akong nandito sa bahay ni Luna. Ngunit hindi pa rin ako makapag-isip nang maayos, kung magpapakita ba ako kay Marco. At sabihin kong buhay talaga pa ako.
Anong bang sabihin ko oras na magkita kami ni Marco. Labis na naguguluhan ang utak ko. Nag-aalala rin ako na baka hindi na ako tangapin ni Marco.
"Ate Bella!" pagtawag sa akin ni Luna.
Kaya lumingon ako rito sabay ngumiti. May kailangan ka ba, Luna?" tanong ko.
"Hmmm...baka may gusto kang tawagan ate. Ibibigay ko na lamang sa 'yo itong dati kong cellphone. Kasi bumili ako ng bago."
Nag-isip ako, kung sino nga ba ang dapat kong tawagan. Naalala ko ang aking Nanay. Kaya nakangiti kong kinuha ang cellphone rito.
"Salamat dito, Luna," wika ko.
"Bago din ang sim card niyan ate. Binilhan na rin kita," wika nito.
Ngumi
