MALALIM na ang gabi at maliwanag ang sinag ng buwan. Nasa duyan sina Saphira at Ludgi sa lilim ng malaking puno. Kanina pa sila doon dahil mahangin at pareho pa nilang ayaw pumasok sa loob ng kubo. Simula ng magkaroon ng bagong higaan sa kubo ay magkatabi na silang natutulog doon ng kasintahan. Nang siya palang ang natutulog doon ay sa sala natutulog ang binata at nagtitiyaga sa sahig o kaya naman ay sa duyan na kinahihigaan niya ngayon ito matutulog.
Ngayon ay payapa silang nakaduyan. Nakaunan si Saphira sa isang braso ni Ludgi habang pareho siyang nakatingin sa buwan.
“Gusto ko dito Ludgi. Tahimik, malamig, at payapa ang paligid. Kahit ang pakiramdam ko ay payapa. Lalo na ngayong katabi at kasama kita.” Ani Saphira sa kasintahan.
Masuyo nitong kinintalan ng halik ang kanyang buhok. “A
