ยายของบุษกรถูกตั้งศพไว้ถึงเจ็ดวัน ข้อดีของชาวบ้านที่นี่ก็คือทุกคนมาช่วยกัน ร่วมไม้ร่วมมือกันทั้งเสิร์ฟอาหาร ทั้งทำกับข้าวเลี้ยงแขก แทบไม่ต้องควักเงินจ้างเลยแม้แต่บาทเดียว แต่ชาวบ้านช่วยมากก็ตักแกงกลับบ้านมากเช่นกัน
คืนสุดท้ายของการสวดศพ ท้องฟ้าที่โปร่งใส อยู่ ๆ ก็เกิดฝนตั้งเค้าขึ้นมา สายลมโหมกระหน่ำ สายฝนตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา อยู่ ๆ ไฟทั่วศาลาวัดก็ดับพรึบลง
“กรี๊ด!” เสียงเครือญาติเพื่อนบ้านที่นอนเฝ้าศพ ต่างก็กรีดร้องดังลั่น กระจุกกอดกันกลม อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงแมวร้องอยู่แถว ๆ โลงศพ สรคำสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา เขารีบเปิดไฟมือถือสาดไปตรงหน้าโลง ภาพที่เห็นคือแมวดำกระโดดขึ้นไปเหยียบบนหลังโลงเย็น
“กรี๊ด! ลางร้าย ๆ โอ๊ย แม่ฉันทำเวรกรรมอะไรไว้ ตายไปแล้วก็ยังมีมารผจญ นี่ถ้าคนบางคนยอมทำตามชะตาแต่ปางก่อน แม่ฉันก็คงไม่ตาย” บัวคู่ร้องโอดครวญขึ้นมา
ผู้คนที่กำลังกอดกันกลมต่างก็มองไปทางบุษกร หญิ
