Shadows Erased เงาที่หายไป

บทที่ 12 ความสัมพันธ์ที่เริ่มดีขึ้น

การสร้างความเชื่อใจ

ในวันหยุดสุดสัปดาห์ โซเฟีย ตัดสินใจไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้ากับ เรเชล ตามคำชวนของเธอ

เมื่อ โซเฟีย และ เรเชล ก้าวเท้าเข้าสู่ห้างสรรพสินค้าในย่านตอนเหนือของสิงคโปร์ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่พักของโซเฟีย บรรยากาศภายในห้างก็เต็มไปด้วยความคึกคักและสว่างไสว ภายในห้างมีการออกแบบที่ทันสมัย โถงกลางของห้างมีเพดานสูงและกระจกใสรอบด้านที่ให้แสงจากภายนอกส่องเข้ามาอย่างเต็มที่ เสียงเพลงเบา ๆ ที่บรรเลงจากลำโพงช่วยเพิ่มบรรยากาศให้ดูหรูหราและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

ทางเดินในห้างกว้างขวาง ปูด้วยกระเบื้องหินอ่อนสีขาวสะอาดตา ประดับด้วยไฟนีออนที่ส่องสว่างจนทำให้ทุกมุมของห้างดูโปร่งและน่าเดินไปทั่ว ทุกชั้นเต็มไปด้วยร้านค้าที่มีสินค้าหลากหลายประเภท ตั้งแต่แฟชั่นชั้นนำไปจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าทันสมัยที่ดูเหมือนจะตอบสนองทุกความต้องการของคนเมือง

เมื่อ โซเฟีย เดินไปตามทางเดินของห้าง ก็พบกับร้านแบรนด์ดังมากมายที่เรียงรายอยู่ในรูปแบบสมัยใหม่ บรรยากาศดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความทันสมัยและสะดวกสบาย มีทั้งร้านเสื้อผ้าระดับหรูและร้านแฟชั่นที่ทันสมัย รวมถึงร้านเครื่องประดับที่สะดุดตาไปด้วยสีสันต่าง ๆ ที่ดึงดูดให้คนเดินผ่านต้องหยุดมอง

แถวมุมหนึ่งของห้างมีคาเฟ่หลายร้านที่ตกแต่งอย่างมีสไตล์ ร้านกาแฟแห่งหนึ่งกลิ่นหอมของเครื่องดื่มสดใหม่ลอยมาในอากาศ การตกแต่งภายในร้านเน้นโทนสีไม้และสีเบจ ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและผ่อนคลาย

โซเฟีย สังเกตเห็นพื้นที่กลางห้างที่เป็นลานกว้าง ตรงนั้นมีบ่อน้ำพุขนาดใหญ่ที่พ่นน้ำขึ้นไปสูง พร้อมกับแสงไฟที่สะท้อนออกจากผิวน้ำ ทำให้บรรยากาศดูสดชื่นและสวยงาม นักช้อปบางคนเดินไปรอบ ๆ บ่อน้ำพุในขณะที่เด็ก ๆ วิ่งเล่นในพื้นที่จัดสรร

ในระหว่างที่เดินผ่านไปเรื่อย ๆ โซเฟีย รู้สึกได้ถึงการคึกคักของชีวิตในเมืองที่สะท้อนออกมาจากการตกแต่งที่ทันสมัยและการจัดวางพื้นที่ที่ลงตัวในห้างแห่งนี้ ทุกอย่างดูสะอาดสะอ้านและดูเหมือนจะไม่มีที่ว่างสำหรับสิ่งที่ดูไม่เรียบร้อย

เรเชล พาเธอเดินไปตามร้านต่าง ๆ เรเชลทักทายพนักงานในร้านเสื้อผ้าและคุยกับพวกเขาอย่างเป็นกันเอง เสียงพูดคุยดังเบา ๆ แต่มันก็ทำให้โซเฟียรู้สึกเหมือนว่าที่นี่คือสถานที่ที่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของใครหลาย ๆ คน

โซเฟีย เดินตามเรเชลไปอย่างไม่รีบร้อนในขณะที่สายตาของเธอยังคงคอยมองไปรอบ ๆ ห้าง มีร้านเสื้อผ้าชั้นนำหลายร้านที่ดูเหมือนจะมีสินค้าผลิตใหม่ ๆ และแสดงถึงความมีสไตล์อย่างชัดเจน ข้างทางเดินมีร้านขายเครื่องสำอางและร้านน้ำหอมที่กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว ทำให้การเดินเที่ยวในห้างแห่งนี้ดูเหมือนเป็นการเดินท่องเที่ยวที่มีสีสันและกระตุ้นความรู้สึกทุกครั้งที่มอง

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา โซเฟีย เริ่มรู้สึกว่า เรเชล เป็นเพื่อนที่พึ่งพาได้จริงๆ และเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและการสนับสนุนที่ เรเชล มอบให้

"เรเชล... ขอบคุณนะที่คอยอยู่ข้างๆ ฉันตลอด" โซเฟียพูดขณะเดินไปที่ร้านเสื้อผ้า

เรเชล หันมามองและยิ้ม "ไม่มีอะไรหรอกโซเฟีย เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้ว ไม่ใช่เหรอ? แล้วก็... เธอดูดีมากในเสื้อผ้าชุดนี้นะ"

โซเฟียรู้สึกดีที่ได้ยินคำชมจาก เรเชล แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เธอยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับตัวเอง การที่เธอไม่สามารถจำสิ่งที่เคยทำมาก่อนหน้านี้ทำให้ความรู้สึกที่เธอมีเกี่ยวกับตัวเองเริ่มคลุมเครือ แต่ เรเชล ทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าเธอเริ่มเข้าใกล้ความจริงแล้ว

การเยี่ยมชมร้านอาหารริมทะเล

ในวันถัดมา เรเชล พา โซเฟีย ไปยังร้านอาหารริมทะเลที่เธอบอกว่าเคยพาเธอมาเมื่อหลายปีที่แล้ว โซเฟีย ยังจำไม่ได้เลยว่าที่นี่คือที่ไหน แต่บรรยากาศริมทะเลทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้น

มันเป็นร้านอาหารทะเลแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงในย่านตอนเหนือของสิงคโปร์ ร้านนี้ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับที่พักของโซเฟีย ใน "ทัมปินส์" ที่มีทิวทัศน์ของทะเลและชายฝั่งอันเงียบสงบ

ร้านอาหารทะเลนี้ตั้งอยู่ติดกับอ่าวในทำเลที่วิวสวยและอากาศเย็นสบายเมื่อมองออกไปจะเห็นทะเลสีครามสะท้อนแสงจากท้องฟ้าในยามเย็น ร้านตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่มีสไตล์ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเอง โต๊ะไม้สีน้ำตาลเรียบ ๆ ที่ตั้งอยู่รอบ ๆ ร้านถูกจัดอย่างสวยงาม โดยมีกระจกขนาดใหญ่ที่สามารถมองเห็นวิวทะเลจากภายในร้านได้อย่างชัดเจน

โซเฟีย เดินเข้าไปในร้านและรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่กระจายจากทั้งแสงไฟอ่อน ๆ ที่ตกกระทบโต๊ะไม้และการตกแต่งที่สื่อถึงความเป็นท้องถิ่นอย่างลงตัว จากเสียงคลื่นทะเลที่พัดมาเบา ๆ นอกหน้าต่าง เธอรู้สึกเหมือนว่าเวลาหยุดไปเพียงครู่หนึ่ง

ร้านนี้มีการเสิร์ฟอาหารทะเลสดใหม่ โดยเฉพาะ ปูทะเล และ หอยนางรมสด ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักท่องเที่ยวและคนในท้องถิ่น เรเชล เลือกที่นั่งริมหน้าต่างให้โซเฟีย เธอบอกว่าอยากให้โซเฟียได้เห็นบรรยากาศริมทะเลในตอนเย็นนี้ เพราะมันมีเสน่ห์ในตัวเองอย่างมาก

แสงสีทองจากดวงอาทิตย์ที่เริ่มลับขอบฟ้าสะท้อนบนผิวน้ำทะเล ดูเหมือนการตกแต่งธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบ ร้านนี้ยังมีดนตรีเบา ๆ ที่บรรเลงจากลำโพง ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและผ่อนคลาย

เมนูเด็ดของร้าน

เมื่อพนักงานเดินเข้ามาถามเมนู โซเฟียมองไปที่เมนูอาหารทะเลสดใหม่ที่มีชื่อเสียงของร้าน ซึ่งประกอบไปด้วย ปูม้าสด ที่เสิร์ฟในรูปแบบ ปูยักษ์อบกระเทียม ราดด้วยน้ำซอสที่เข้มข้น มีกลิ่นหอมจากสมุนไพรและเครื่องเทศท้องถิ่นที่เพิ่มความอร่อย นอกจากนี้ยังมี หอยนางรมสด ที่เสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มซีฟู้ดรสจัดจ้านและ ปลากะพงย่าง ที่มีเนื้อปลาแน่นและรสชาติหวานอร่อย

การตกแต่งของจานอาหารทำให้มันดูน่าทานมากขึ้น โดยเฉพาะจาน ปูม้าอบกระเทียม ที่เสิร์ฟมาพร้อมกับกลิ่นหอม ๆ ของกระเทียมที่อบจนกรอบ ท่ามกลางสีทองอร่ามของซอสและน้ำจิ้มรสจัดจ้าน

โซเฟีย นั่งมองจานอาหารเหล่านั้นด้วยความรู้สึกเพลิดเพลิน ยิ้มบาง ๆ ขณะที่ เรเชล สั่งจานใหญ่เต็มโต๊ะ รู้สึกถึงความอบอุ่นในทุกการทานอาหาร ทุกคำที่เธอทานคือการสัมผัสรสชาติที่คุ้นเคยและสะท้อนความเป็นท้องถิ่นที่ดึงดูดใจ

"ที่นี่แหละที่เรามากันตอนที่เราเพิ่งเจอกันครั้งแรก โซเฟีย เธอเคยบอกว่าอยากมาที่นี่อีกครั้ง" เรเชล บอกขณะยิ้ม

"จริงเหรอ?" โซเฟีย ถาม ขณะที่มองออกไปที่ทะเล เธอรู้สึกว่าเป็นสถานที่ที่เหมือนกับเธอเคยมาแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่สามารถจดจำได้เลย

"ใช่ เรามาที่นี่แล้วเคยพูดคุยกันถึงความฝันของเธอ" เรเชล พูดพลางมองไปที่ทะเล "การได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าเรากำลังเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ"

โซเฟียพยักหน้าและเริ่มคิดถึงคำพูดของ เรเชล เธอรู้สึกว่า เรเชล เป็นคนที่ทำให้เธอรู้สึกมั่นคงขึ้นในช่วงเวลาที่เธอกำลังไม่แน่ใจเกี่ยวกับตัวเอง

การเริ่มยอมรับตัวเอง

เมื่อกลับไปที่บ้านหลังจากการเดินทางไปยังร้านอาหารริมทะเล โซเฟียรู้สึกเหมือนเธอเริ่มยอมรับตัวเองและเปิดใจมากขึ้น ในระหว่างที่เธอพูดคุยกับ เรเชล ทุกๆ ครั้ง ความรู้สึกที่ว่า เรเชล เป็นเพื่อนที่คอยอยู่ข้างๆ ทำให้เธอเริ่มรู้สึกถึงความอบอุ่น

"เรเชล... ฉันคิดว่าเราอาจจะต้องเริ่มใหม่กันจริงๆ" โซเฟียพูดในขณะที่นั่งข้าง เรเชล

"ใช่ เรามาเริ่มต้นความทรงจำใหม่กันเถอะโซเฟีย" เรเชล ตอบด้วยรอยยิ้ม

ในช่วงเวลานี้ โซเฟีย เริ่มรู้สึกเหมือนกับว่า เรเชล เป็นส่วนสำคัญในชีวิตของเธอและเริ่มเชื่อใจ เรเชล มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังคงมีบางสิ่งที่เธอรู้สึกไม่แน่ใจเกี่ยวกับตัวเอง

การไปพบกับจิตแพทย์

ในอีกไม่กี่วันถัดมา โซเฟียไปพบ ดร.โอลิเวอร์ ที่คลินิกของเขา เธอเริ่มเปิดใจคุยเกี่ยวกับความรู้สึกของเธอที่มีต่อ เรเชล และความสัมพันธ์ที่กำลังดีขึ้น

"ดร.โอลิเวอร์... ฉันรู้สึกเหมือนจะเริ่มเข้าใจตัวเองมากขึ้นในตอนนี้ ฉันเชื่อว่า เรเชล เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน" โซเฟียบอกในขณะที่นั่งอยู่ในห้องของเขา

ดร.โอลิเวอร์ มองเธอด้วยสายตาที่สงบ "คุณทำได้ดีมาก โซเฟีย การที่คุณเปิดใจและให้เวลาในการสร้างความสัมพันธ์ใหม่จะช่วยให้คุณฟื้นฟูตัวเองได้"

เมื่อจบการพบกัน ดร.โอลิเวอร์ ก็เสนอให้โซเฟียดื่มกาแฟจากร้าน Brew Haven อีกครั้งและแนะนำว่าเธอควรไปที่ร้านนั้นเพื่อผ่อนคลาย

"กาแฟที่ Brew Haven จะช่วยให้คุณสงบและมีความคิดที่ชัดเจนขึ้น โซเฟีย" เขาพูดพลางยิ้ม

โซเฟียพยักหน้า "ขอบคุณค่ะดร.โอลิเวอร์"

การเดินทางที่ยังไม่สิ้นสุด

ในที่สุด โซเฟียเริ่มรู้สึกว่าเธอเริ่มยอมรับตัวเองและ เรเชล เป็นส่วนสำคัญของชีวิตเธอ แต่ในขณะเดียวกัน ความสงสัยเกี่ยวกับอดีตยังคงอยู่ในใจ เธอยังคงรู้สึกว่ามีบางสิ่งที่ยังไม่ถูกเปิดเผยและกำลังรอการค้นพบ