Shadows Erased เงาที่หายไป

บทที่ 15 งานเซอร์ไพรส์และความสนิทสนมที่แอบซ่อน

งานเซอร์ไพรส์

วันนี้เป็นวันที่ เรเชล เตรียมเซอร์ไพรส์สำหรับ ลีวาน และ โซเฟีย เพื่อต้อนรับครบรอบวันแต่งงานของ ลีวาน และ โซเฟีย ที่บ้านของพวกเขาเอง ทุกสิ่งถูกจัดเตรียมอย่างดีตั้งแต่การตกแต่งบ้านไปจนถึงการจัดโต๊ะอาหาร โดยเฉพาะ เรเชล ที่ทำทุกอย่างอย่างใส่ใจเหมือนกับว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวมานานแล้ว

"โอ้ โซเฟีย! ดูสิ บรรยากาศนี้สวยมากเลยใช่ไหม?" เรเชล พูดพลางยิ้มอย่างร่าเริงขณะที่เธอจัดแต่งดอกไม้บนโต๊ะ

โซเฟีย ยิ้มกลับไป "ใช่ มันดูอบอุ่นมาก ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ทำให้นะ"

ในขณะที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน ลีวาน ก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ดูอบอุ่นเหมือนเคย เขามองไปที่ทั้งสองและกล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความรัก

"ขอบคุณนะเรเชลที่จัดงานนี้ให้ พวกคุณทำให้วันนี้เป็นวันที่พิเศษจริงๆ" ลีวาน กล่าวพร้อมยิ้ม

เรเชล หันมองไปที่ ลีวาน ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ "ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ ลีวาน ฉันแค่ถามว่าวันไหนคือวันครบรอบแต่งงานของพวกคุณ แล้วฉันก็จัดการให้ ฉันแค่ต้องการให้มันพิเศษเท่านั้นเอง"

ทั้งสามคนดูเหมือนจะสนุกสนานและพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง โซเฟีย รู้สึกดีที่ได้เห็นทั้งสองคนดูแลและสนับสนุนกันอย่างใกล้ชิด แต่ลึกๆ ในใจของเธอก็มีบางสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ

บรรยากาศที่แอบซ่อน

ระหว่างที่ทั้งสามคนดื่มไวน์และทานอาหาร เรเชล มักจะพูดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ทำให้ โซเฟีย รู้สึกเหมือนว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ แม้จะรู้สึกว่าทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติ โซเฟีย ก็ยังคงสงสัยบางสิ่งในใจ การที่ เรเชล ดูเหมือนจะรู้จักทั้งเธอและ ลีวาน มานานนั้นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ แต่เธอก็ไม่ได้พูดออกไป

"ฉันจำได้ว่าเราพากันไปเที่ยวที่ไหนบ้างในวันหยุด ตอนนั้น โซเฟีย ก็พูดเรื่องท่องเที่ยวต่างประเทศไว้เยอะเลยนะ" เรเชล หัวเราะและพูดอย่างอารมณ์ดี

โซเฟีย พยักหน้าเบาๆ และยิ้มกลับไป "ใช่ ฉันจำไม่ได้ว่าไปที่ไหนบ้าง แต่ถ้าเธอบอกว่าไปด้วยกัน มันก็คงเป็นแบบนั้น"

เรเชล ยิ้มกว้าง "ไม่เป็นไร ทุกอย่างจะกลับมาชัดเจนเอง พวกเราทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน"

ลีวาน หันมามองทั้งสองและพูดว่า "ฉันดีใจนะที่มีทั้งสองคนอยู่ในชีวิต ฉันรักคุณทั้งคู่จริงๆ"

คำพูดของ ลีวาน ทำให้ โซเฟีย รู้สึกอบอุ่นขึ้น แต่ก็ทำให้เธอสับสนเล็กน้อยในหัวใจของเธอ แม้เธอจะรู้สึกดีในตอนนี้ แต่ความสงสัยบางอย่างในตัวเองก็ยังไม่หายไป

ความสงสัยในใจที่ยังคงอยู่

แม้ว่า โซเฟีย จะรู้สึกอบอุ่นกับบรรยากาศรอบตัว แต่บางสิ่งที่เธอเริ่มสงสัยเกี่ยวกับตัว เรเชล ก็ยังคงอยู่ในใจของเธอ ทุกครั้งที่ เรเชล พูดถึงอดีตที่ โซเฟีย ไม่สามารถจำได้ เธอเริ่มสงสัยว่าบางสิ่งที่ เรเชล พูดนั้นอาจจะไม่เป็นความจริงทั้งหมด แต่เธอเลือกที่จะไม่ถามออกไป

เรเชล ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนที่ดีและมีความใส่ใจอย่างมากในทุกสิ่งที่เกี่ยวกับ โซเฟีย และ ลีวาน จนบางครั้ง โซเฟีย ก็รู้สึกว่าเธออาจจะเป็นส่วนสำคัญของครอบครัวนี้จริงๆ แต่ในใจลึกๆ เธอกลับรู้สึกบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าเกิดขึ้นเพราะอะไร

การกลบความสงสัย

หลังจากที่ โซเฟีย นั่งลงที่โต๊ะอาหาร ลีวาน และ เรเชล ก็เริ่มพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง ดูเหมือนพวกเขาพยายามสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นธรรมชาติ แต่ก็มีบางสิ่งที่แอบแฝงในคำพูดและการกระทำที่ทำให้ โซเฟีย รู้สึกว่ามันไม่สมบูรณ์แบบนัก

ลีวาน ยิ้มอย่างเป็นมิตรและยกแก้วไวน์ขึ้น “สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานครับ โซเฟีย คุณดูดีมากในวันนี้”

โซเฟีย ยิ้มบาง ๆ แล้วยกแก้วขึ้น “ขอบคุณค่ะ” แต่คำพูดของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนมันเป็นคำพูดที่ต้องพูดเพื่อทำให้สถานการณ์ดูดี ทั้งที่ในใจของเธอเองก็ยังมีคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขา

เรเชล หันมาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาน “เห็นคุณสองคนอย่างนี้แล้วรู้สึกดีจริง ๆ ค่ะ ดูเหมือนเมื่อวานนี้เองที่คุณสองคนเพิ่งเจอกันนะ” แล้วเธอหัวเราะเบา ๆ แต่เสียงหัวเราะนั้นกลับฟังดูแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก

ลีวาน หัวเราะตาม “ใช่ครับ ถ้าผมจำไม่ผิด เราเพิ่งเจอกันไม่นาน แต่เหมือนจะรู้จักกันมานานเลยนะ”

โซเฟีย มองไปที่ ลีวาน แล้วตอบเบา ๆ “ใช่ค่ะ...รู้สึกเหมือนทุกอย่างเป็นไปอย่างรวดเร็ว” แต่ในใจของเธอเอง กลับรู้สึกเหมือนว่าบางสิ่งบางอย่างยังไม่ค่อยตรงไปตรงมา หรือว่าเธอแค่คิดไปเอง

เรเชล รินไวน์ให้ โซเฟีย แล้วพูดอย่างรวดเร็ว “เราน่าจะให้โซเฟียลองไวน์นี้นะค่ะ ลองดูสิ มันเป็นของโปรดของเธอเลย” น้ำเสียงของเธอฟังดูเหมือนจะรู้จักรสนิยมของโซเฟียดี แต่ในขณะเดียวกันมันก็เหมือนจะเป็นการพูดไปตามบทที่เตรียมไว้

โซเฟีย จ้องมองแก้วไวน์ในมือ ก่อนที่จะยิ้มเล็กน้อย “...ขอบใจนะ ” แต่ในใจกลับรู้สึกถึงความแปลกประหลาดที่ไม่ได้เชื่อมโยงกันจริง ๆ เหมือนกับการแสดงที่มีการเตรียมการไว้ล่วงหน้า

ลีวาน หันมามอง เรเชล ด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน “ขอบคุณ ที่ดูแลโซเฟียอย่างดีนะครับ "

เรเชล ยิ้มตอบ “โอ้ แน่นอนค่ะ ฉันอยากให้เธอรู้สึกมีความสุข เพราะถ้าเธอมีความสุขฉันก็มีความสุขเหมือนกัน”

แต่คำพูดของ เรเชล กลับทำให้ โซเฟีย รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งที่ไม่ค่อยตรงไปตรงมา เหมือนว่าเธอกำลังพูดออกมาเพื่อทำให้ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ แต่ในความเป็นจริงแล้ว การสนทนานี้ไม่ได้ดูสนิทสนมอย่างที่มันควรจะเป็น ความรู้สึกบางอย่างในอากาศทำให้ โซเฟีย เริ่มสงสัยว่าเรื่องราวระหว่างทั้งสองคนมันมีอะไรบางอย่างที่ไม่ได้พูดออกมา

โซเฟีย พยายามจะเปลี่ยนหัวข้อบ้าง “พรุ่งนี้มีแผนอะไรไหมคะ?” เธอถามทั้งสองคนเพื่อลดความรู้สึกอึดอัดในใจ

ลีวาน หันมามองเธอและตอบ “ยังไม่แน่ใจครับ แค่มีงานที่ต้องทำ...แล้วคุณล่ะครับ? คุณจะไปไหนบ้างไหม?”

โซเฟีย ส่ายหน้าเบา ๆ “ยังไม่แน่ใจค่ะ ก็คงจะพักผ่อนในบ้านนี่แหละ” แต่เธอกลับรู้สึกถึงความตึงเครียดในตัวเอง และบางครั้งก็สงสัยว่าเพราะอะไรถึงทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยกับสถานการณ์นี้

ในระหว่างที่มีการสนทนาอย่างเรียบง่ายนี้ โซเฟีย รู้สึกถึงความไม่สมบูรณ์ในคำพูดและท่าทางของ เรเชล และ ลีวาน ดูเหมือนพวกเขากำลังพยายามทำให้มันดูเป็นธรรมชาติที่สุด แต่บางอย่างกลับทำให้เธอรู้สึกว่าเรื่องราวนี้ไม่ได้เป็นไปอย่างที่พูดออกมา ความรู้สึกว่าเธอกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคยและยากที่จะเข้าใจ

เมื่อเวลาผ่านไปในงานเลี้ยง โซเฟีย ยังคงใช้เวลาอยู่กับทั้งสองคนอย่างสนุกสนาน ทุกคำพูดของ เรเชล ดูเหมือนจะทำให้เธอรู้สึกมั่นใจและเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้ แต่ในหัวใจลึกๆ ก็ยังคงสงสัยในบางสิ่ง

เรเชล ยังคงพูดถึงเรื่องที่ทั้งสามเคยทำด้วยกันในอดีต และดูเหมือนว่าเธอจะช่วยให้ โซเฟีย เชื่อมโยงกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอ จนทำให้ โซเฟีย คิดว่าเธออาจจะเริ่มเชื่อใจ เรเชล และทุกอย่างจะเป็นไปตามที่ควรจะเป็น