เงารัก(ตฤณ)

ตบะ(แตก) NC25+

​

"ออกไป"

กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูน เขาพยายามทำตัวให้นิ่งที่สุดเพื่อต่อสู้กับความปรารถนาในกาย หากเพียงแค่คิดว่าณัชชาเป็นเลือดเนื้อเชื่อไขของฟ้าใส เขาก็มิอาจจะทรยศเธอได้ ความคิดในหัวของตฤณตีรวนสับสนกันไปหมด

"คุณตฤณ"

เสียงของสาวน้อยแผ่วเบา เธอส่ายหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายเรียกร้องเอาสิ่งนี้จากเธอเอง แต่แล้วก็มาเอ่ยปากไล่ให้ออกไป

"อย่าทำตัวเป็นเด็กใจแตกแบบนี้อีก ฉันขอเตือนเธอในฐานะผู้ปกครอง"

เขาจำเป็นที่จะปิดกั้นความต้องการเอาไว้แต่เพียงเท่านี้ มีผู้หญิงที่เร่เข้ามาหาเขามีตั้งมากมาย แต่กลับทำตัวราวกับผู้ชายอดอยากปากแห้งกินไม่เลือก แม้กระทั่งเด็กที่อยู่ในอุปการะที่เขาเห็นเธอมาตั้งแต่แบเบาะ

แกนี่มันแย่จริงๆนะตฤณ

ณัชชารู้สึกหน้าเสียที่ตัวเองเผลอทำตามความต้องการของหัวใจที่จะพลีกายให้เขา ทั้งที่เธอก็วางตัวเป็นเด็กที่เรียบร้อยมาตลอด แต่ในตอนนี้เธอคงกลายเป็นแค่เด็กใจแตกในสายตาของเขาไปเสียแล้ว แต่ที่แย่ไปกว่านั้นเธอจะต้องให้เขารู้ไม่ได้ว่าตัวเองนั้นได้แอบแอบเก็บเขาไว้เป็นยอดชายในฝันมาตั้งนานแล้ว

"น้ำขิงก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรหรอกค่ะ ก็แค่สงสัยว่าคุณเลี้ยงน้ำขิงไว้เพื่ออะไรกันแน่ ถ้าคุณตฤณไม่ได้คิดที่จะเลี้ยงน้ำขิงไว้เพื่อนสนองตัณหาตัวเองก็ดีแล้วแหละค่ะ ขอตัวนะคะ"

ใบหน้างอนเชิดรั้นสะบัดอย่างเย่อหยิ่ง ก่อนจะก้าวขาฉับเดินออกไป พลางพ่นลมหายใจที่เกือบพลาดเสียทีให้เขาจนได้

"เธอจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะณัชชา"

ร่างใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่ทว่าเขายังไม่ได้สวมเสื้อตัวเก่ากลับเข้าที่เดิมแต่ก็เดินเข้ามาหาร่างบางที่เดินลิ่วๆหวังจะออกไปจากห้อง

"หยุดนะคะคุณตฤณ ถ้าไม่อยากโดนคนตราหน้าว่าเป็นสมพาลกินไก่วัด ก็อยู่ๆห่างๆน้ำขิงไว้แล้วกันค่ะ"

สาวน้อยหันมาชี้หน้าคนที่กำลังเดินเข้ามาอย่างอุกอาจ ก่อนจะรีบจับลูกบิดประตูแล้วพาร่างตัวเองออกไปให้เร็วที่สุด

"ฟู่วววว"

ณัชชาพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะรีบเดินเดินวนมาทางด้านขวาแล้งรีบลงบันได เธอไม่มีวันที่จะเข้าไปในห้องให้เขาได้ดูถูกอีกเป็นอันขาด

"โธ่เว้ย!"

ตฤณสบถออกมาอย่างหัวเสีย เขาไม่คิดว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างณัชชาจะปากคอเราะร้ายได้ถึงเพียงนี้ คงจะได้เชื้อพ่อมาเต็มๆล่ะสิท่า

แต่ที่แปลกไปกว่านั้นก็คือร่างกายของเขาที่มันยังคงแข็งขึงและไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงโดยง่าย กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูนอย่างข่มอารมณ์และเลือดในกายชายที่มันกำลังฉีดพลุ่งพล่านเพียงเพราะได้ใกล้กับร่างบางอวบอิ่มของสาวน้อยรุ่นราวคราวลูก มือใหญ่สองข้างบีบกำปั้นแน่นจนเห็นเป็นเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามหลังมือและลำแขนแกร่ง เขาไม่มีทางที่จะทรยศฟ้าใสเป็นอันขาด

หนุ่มใหญ่รีบเดินเข้าห้องเสื้อผ้าที่อยู่ถัดออกไปฝั่งขวามือตรงข้ามกับห้องอาบน้ำ ก่อนจะรีบถอดกางเกงนอนออก และเป็นเป็นกางเกงว่ายน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่สนว่าส่วนตรงกลางลำตัวจะนูนเด่นดันกางเกงว่ายน้ำออกมาเพราะเขาคิดว่าเดี๋ยวมันก็จะสลบลงเองหากได้น้ำเย็นๆมาชโลมกายที่กำลังร้อนฉ่า ไม่รอร้ามือใหญ่รีบคว้าชุดคลุมสีขาวก่อนจะรีบออกจากห้องตรงไปยังสระว่ายน้ำที่อยู่ทางด้านหลังของตัวบ้านทันที

น้ำในสระสีน้ำฟ้าครามกระเพื่อมเมื่อมีแรงของมวลร่างกายหนักหน่วงของผู้ที่กระโดดลงแล้วดำผุดดำว่ายอย่างเอาเป็นเอาตาย สระว่ายน้ำขนาด4x6เมตรที่เขากำลังแหวกว่ายกลับไปกลับมาราวสิบรอบไม่ได้ทำให้คนที่กำลังต้องการจะให้ร่างกายสงบดีขึ้นเลยสักนิด ยิ่งเขาหลับตาก็คิดถึงแต่ใบหน้าหวานๆของเธอ อกอวบที่บีบคัดตึงอยู่ในชุดเดรสตัวสั้นโชว์ต้นขาขาวเรียบเนียนน่าสัมผัส ยิ่งคิดมันก็ยิ่งทำให้เขาเตลิดจนตบะแทบแตกอยู่รอมร่อ

"โธ่เว้ย! ฉันเกลียดเธอณัชชา"

หนุ่มใหญ่เค้นเสียงรอดไรฟัน ในขณะที่เขาหยุดพักหายใจด้วยความเหนื่อยหอบอยู่บริเวณขอบสระ แต่แก่นกายเจ้ากรรมก็ยังไม่ยอมสงบลงเสียที มิหนำซ้ำมันยังชูคอผงกหัวเสียดสีกับกางเกงจนเขาปวดร้าวอยากจะควักมันออกมาแล้วใช้มือชักเอาให้แตกในสระนี้ไปเลย

ไวทันความคิดร่างใหญ่จึงว่ายน้ำไปอีกฝั่งของสระกว้างซึ่งเป็นมุมมืดที่ไฟส่องสว่างมาไม่ถึง และยิ่งได้อยู่ในสถานที่แบบนี้เขาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆและทำให้มีอารมณ์เพิ่มมากขึ้นเสียด้วย ในเมื่อร่างกายมันเร่งเร้าความต้องการเขาก็จะไม่ปฏิเสธสนองความอยากให้แก่ตัวเองอย่างสาสม

หนุ่มใหญ่นักธุรกิจทายาทคนเดียวของโรงแรมห้าดาวระดับทวีปในวัยสามสิบเก้าปี เขาไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาทำอะไรแบบนี้ หากรู้ถึงไหนต้องอายถึงนั่น มือใหญ่ค่อยๆลูบไล้เลื่อนกายของตัวเองใต้ผิวน้ำก่อนจะจับของกางเกงว่ายน้ำถกลงเพียงแค่ให้ลำกายโผล่พ้นออกมาได้ ความอุ่นร้อนปะทะเข้ากับความเย็นของน้ำ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ซูดดดด...อื้ม"

ปากหยักห่อสูดครางเบาๆ พร้อมกับมือที่จับท่อนเอ็นของตัวเองสาวรูดตั้งแต่ส่วนหัวสีก่ำจรดปลายโคน พลางสอดส่ายสายตามองรอบๆเพื่อความปลอดภัย

"อ่า...เสียว...อูยยยย"

เขาเริ่มส่งเสียงออกมาจากลำคอดังขึ้น พร้อมกับกำมือหลวมๆถอกปลายหัวเพิ่มความเสียว

น้ำในสระกระเพิ่มตามแรงขยับก่อนจะกลายเป็นกระฉอก เมื่อเขายันตัวขึ้นให้แท่งร้อนพ้นขึ้นปริ่มน้ำ ใบหน้าคมคายเงยแหงนหลับตาพริ้มในหัวมีแต่ภาพของสาวน้อยที่เป็นตัวต้นเหตุฉายวนไปเวียนมาซ้ำๆ กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูน ร่างใหญ่เกร็งกระตุกก่อนจะจะปล่อยลาวาขุ่นขึ้นออกมา

"อ่า....โอ้ววววววว"

เขาพยายามกดเสียงให้เบาที่สุดๆทั้งๆที่อยากจะครางลั่นให้สมใจอยากแต่ที่รโหฐานไม่เอื้ออำนวย

น้ำกามสีขาวขุ่นข้นไหลเป็นสายลอยวนอยู่ในน้ำ มือใหญ่ขยับรูดปิดส่วนหัวก่อนจะรีบดึงกางเกงว่ายน้ำใส่อย่างเรียบร้อยตามเดิม ร่างใหญ่พิงขอบสระหอบหายใจโรยรินด้วยความเหนื่อยจากการช่วยตัวเองและจากการที่เขาออกแรงว่ายน้ำอย่างหักโหมในก่อนหน้านี้

เช้าวันต่อมานาฬิกาปลุกเสียงดังแต่สาวน้อยก็ยังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงไม่ยอมตื่น เนื่องจากเมื่อคืนกว่าที่เธอจะข่มตาให้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วหลับได้ก็ปาไปเกือบตีสามของวันใหม่แล้ว

"ตื่นๆๆๆๆๆ ตื่นได้แล้วน้ำขิงเอ้ย"

เสียงของป้าอังกาบดังมาแต่ไกล จึงทำให้คนที่ยังสะลึมสะลือค่อยๆลืมตาขึ้นมาแล้วยกมือขึ้นกดปิดเสียงนาฬิกาปลุก ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงไปที่ประตูห้อง

"วันนี้น้ำขิงหยุดจ้ะป้า ขอนอนต่ออีก10นาทีได้ไหมคะ"

ป้าอังกาบเลี้ยงณัชชามาตั้งแต่เด็กทำให้ทั้งสองคนรักใคร่และสนิทกันราวกับเป็นป้าและหลานกันจริงๆ แต่นัชชาก็รักและเคารพป้าอังกาบเหมือนแม่เลยทีเดียว

"วันนี้ไม่ได้เลย รีบมาช่วยป้าทำอาหาร แล้วก็ไปช่วยลุงเจิมกับเขียดล้างสระที่ตึกใหญ่ด้วย"

ป้าอังกาบดึงร่างของหลานสาวตัวดีออกมาจากห้อง ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวให้เธอรับไปอาบน้ำ

"เพิ่งล้างกันไปเมื่อสามวันก่อนเองนี่คะ"

คิ้วเรียวยกขึ้นขมวดเข้ากันเป็นปมด้วยความรู้สึกสงสัย

"คุณตฤณสั่งให้ล้างใหม่เมื่อเช้านี้บอกว่าเห็นน้ำมันสกปรก"

ป้าอังกาบพูดได้แค่นั้นก็เดินออกไปทางห้องครัวอย่างเร็งรีบ ปล่อยให้เด็กสาวยืนงงอยู่หน้าห้องนอน

"เอะอะก็สั่ง บ้าอำนาจ"

สาวน้อยพูดทิ้งทวนก่อนจะเดินสะบัดตูดเข้าห้องน้ำไป สิ่งที่ได้เจอเมื่อคืน ทำให้เธอต้องมองเขาใหม่ ในมุมที่เปลี่ยนไป

​