EPILOGUE

969 Words

*Knocking* *Door's open* "H-hey uhmmm, I brought you some breakfast, yung paborito mo. eat up." Cheer up sakin ni Ashley. I sigh at nagkumot lamang ako at sumandal ng kama. Narinig ko rin siyang napabugtong hininga at lumapit ito sa akin at umupo sa kama. "Please Rose, kumain ka na. nangangayayat ka na." alala nito habang hinahaplos ako sa tuhod "Alam mo wala akong karapatan na sabihin ito but...*sigh* It's been 3 years Rose.. I know masakit parin pero You still have me." napatingin ako sa kanya at ngumiti siya sakin. pinahid niya ang luha ko. "I've never been feel loved sa magulang ko. Oo buhay pa sila pero... iniwan nila kami, hinayaan... kinalimutan. Sa isip isip ko kahit siguro yumaman ako ay wala parin silang pake. pero ikaw napakaswerte mo kahit w-wala na sila... nakaramdam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD