Ang aga-aga eh, nakabusangot agad ang mukha ni Ana. Pa’no ba naman kasi, hindi man lang siya naisipang gisingin ni Juluis bago ito umalis. Nawalan tuloy siya ng pagkakataon na umuwi muna at magpalit ng damit. Panigurado siya na naman ang magiging tampulan ng tukso ngayong araw. Kaya naman pagpasok niya ng opisina ay mabilis pa sa kidlat siyang dumeretso sa pantry nila. Mabuti na lang at medyo busy pa sa pagtsi-chika-han ang ilang katrabaho na nandoon na at hindi siya napansing kumaripas ng takbo.
Napabuga pa siya ng hangin habang dahan-dahang sinarado ang pinto dahil akala niya ay matagumpay niyang matatakasan ang mabagsik na hagupit ni karma. Akmang papatayin na sana niya ang ilaw nang may makita siya sa loob. “Ay pusang gala kang kabayo ka!” pagsigaw niya dahil sa sobrang gulat
