PROLOGO
2653 Words
Please do not forget to leave a vote and comments. You can also follow me for updates.
Please also check my profile for other completed stories.
***
January 13, 19XX
Friday, 12:00 AM
MALAKAS na iyak ng isang sanggol ang bumasag sa katahimikan ng mansyon na pagmamay-ari ng mag-asawang Robins.
Kapansin-pansin ang pagdungaw ng bilog na buwan na mas lalong nagpaliwanag sa kapaligiran.
Lahat ng naroon ay nakaramdam ng magkahalong tuwa at takot, lalo na ang mag-asawang matagal nang nangangarap na magkaroon ng anak.
"Lalaki ang inyong anak," nakangiting sambit ng komadrona habang ibinabalot sa tela ang sanggol.
"May anak na tayo Kier!" bagama't nanghihina ay nakangiting bumaling ang babae sa asawang nasa kanyang tabi.
Kapansin-pansin naman ang pagkabalisa ng lalaking nagngangalang Kier.
"Hindi ka ba masaya?" nag-aalalang tanong ng babae.
Isang pilit na ngiti ang iginawad ng lalaki sa kanyang maybahay. "Masaya ako, Sandra."
"Bakit ganoon," sabi ng komadrona habang nakatitig sa sanggol na natutulog na.
Naagaw naman ang atensyon ng mag-asawa.
"Ano'ng problema?" lumapit kaagad si Kier sa anak.
"Wala akong maramdamang kahit ano'ng aura sa sanggol."
Natahimik ang tatlo.
Lahat ay nakatitig sa sanggol na walang kamalay-malay sa nangyayari sa kanyang paligid.
"I-imposible." hindi makapaniwalang bulong ni Sandra.
"Pareho kayong makapangyarihan," ani ng komadrona. "Nakakapagtaka at wala akong maramdaman na kahit ano sa inyong anak."
Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Kier bago binuhat ang sanggol.
"Maaari ka nang umalis Elizabeth," malamig na sabi ni Kier habang naglalakad papalapit sa asawa.
Yumukod naman ang komadrona. "Masaya ako at nabuo na ang pamilyang matagal n'yo nang pinapangarap."
Nang akmang lalabas na ng pinto ang babae ay bigla naman nagsalita ulit si Kier.
"Wala sanang makakaalam nang bagay na ito."
"Makakaasa kayo."
Ilang sandali ang lumipas. Nananatiling nakatitig lang si Kier sa sanggol na nasa tabihan na ni Sandra.
"Natatakot ako Kier," basag ni Sandra sa katahimikan. "Paano kung may problema nga sa ating anak? Paano s'ya tatanggapin ng society? Ano na lang ang buhay na dadanasin n'ya?"
"Huwag kang matakot. Naniniwala ako na walang kahit anong problema sa ating anak."
"Paano ka nakakasiguro?"
"May mga ipinapanganak na walang kahit anong kapangyarihan, pero habang umi-edad ay unti-unting nagigising ang kanilang kakayahan."
"Late bloomers? Kagaya mo?"
Ngumiti naman si Kier. "Kagaya ko."
"Alam ko na kung saan nagmana si Skyler."
"Skyler?" kunot noong tanong ni Kier.
"Our son's name."
"Skyler Robins. I like it."
Nakangiting niyakap ni Kier ang kanyang mag-ina.
"Wala sanang makaalam ng nangyari. Lalo na ang Light Vatican."
Tila binuhusan naman ng malamig na tubig si Kier sa narinig. "Huwag mong babanggitin ang bagay na iyan Sandra."
"Hindi mo maaalis sa akin ang mag-alala Kier! Afterall, Sky is—"
"Our son," putol ni Kier sa sinasabi ng asawa. "Wala sinuman ang makakaalam ng tungkol sa nakaraan natin. Hindi ang Light Vatican, wala."
Natahimik naman si Sandra. Naluluhang sinulyapan n'ya ang kanyang anak.
"Kalimutan mo na ang bagay na iyon, Sandra. Ang mahalaga ngayon ay ang pamilyang ito na proprotektahan ko kahit ano pang mangyari."
-10 years later-
"MOMMY!!!" palahaw ng isang batang lalaki habang hinihila papalayo ng isang tauhan ng Light Vatican.
"Skyler!" umiiyak na sigaw din ni Sandra habang pilit na kumakawala sa nagbabagang kadena na nakapulupot sa kanyang katawan.
Si Kier naman ay paulit-ulit na pinatatamaan ng kidlat ng isa din tauhan mula sa vatican.
"Daddy!!"
Isang malakas na pwersa ang pinakawalan ni Skyler.
Nanlaki naman ang mga mata ni Sandra. "H-huwag anak! Huwag!"
Ngunit hindi nakinig ang bata. Isang itim na kidlat ang kanyang pinakawalan matapos itaas ang kamay sa kalangitan.
Galit na pinuntirya ng bata ang lalaking nagpapahirap sa kanyang daddy.
"Huwag!!!" sigaw ulit ni Sandra.
Lahat nang naroon ay natigilan.
Sa nanlalabong paningin ay tiningnan ni Kier ang nangyari sa lalaking kanina lang ay nagpapahirap sa kanya.
Tanging sunog na katawan ang bumagsak sa kanyang harapan. Umuusok pa iyon mula sa malakas na kidlat na pinakawalan ng kanyang anak.
Magkahating takot at tuwa ang kanyang naramdaman.
Tuwa, dahil hindi ordinaryong bata ang kanyang anak. Kagaya n'ya ito na late bloomer nga.
Takot, dahil kakaiba ang kanyang anak. Kakaiba ang aura na pinakawalan nito.
At nasisiguro n'yang hindi ito palalagpasin ng Light Vatican.
Kinakabahang sinulyapan ni Kier si Sandra na mukhang nagulat din sa nangyari.
"Malaking kasalanan ang ginawa n'yo, Sandra at Kier," isang babae ang lumabas mula sa kotse.
"Cassiopea," bulong ni Sandra.
"Malaking kasalanan sa gobyerno ng Superno ang ginawa n'yo!"
Napasigaw si Sandra nang lapitan ni Cassiopea ang kanyang anak. Sa isang pitik lang ay nakatulog si Skyler.
"Kailangan naming pag-aralan ang anak n'yo."
"Wala kayong karapatan na kunin ang anak namin!" sigaw ni Kier saka tumakbo palapit sa gawi ni Cassiopea.
Walang emosyon na binalingan ni Cassiopea si Kier saka ikinumpas ang kamay para patigilin ang pagtibok ng puso ng lalaki.
"HAH!" napahawak sa dibdib si Kier habang hinahabol ang hininga.
"Kier!" umiiyak na sigaw ni Sandra.
"Sisiguruhin ko na mapaparusahan kayo sa ginawa n'yo," ani Cassiopea. "Isang malaking kahihiyan lalo na at mula pa kayo sa Regius."
"P-patawarin mo kami." bulong ni Sandra.
Ngunit hindi s'ya pinansin ni Cassiopea. Nakita na lang n'ya na naglakad ito papalapit sa kanyang anak.
"Skyler," bulong n'ya kahit hindi s'ya naririnig ng anak. "Magkikita ulit tayo anak."
Unti-unting nagdidilim ang kanyang paningin. Ngunit hindi nakaligtas sa kanyang mata ang pagsakay muli ni Cassiopea sa kotse, bitbit ang anak nila ni Kier.
Ipagpapatuloy...
- Writer
