CHAPTER SEVEN

3308 Words
CARILA TRIED to push Shan away. Marahas ang halik na ipinagkaloob nito sa kanya at hindi niya iyon nagugustuhan. Binaliwala naman ni Shan ang ginagawa niyang pagtulak dito. Idinikit ni Shan ang katawan sa kanya kaya naipit siya sa pagitan ng pinto at katawan nito. Mas lalo tuloy siyang nahirapan na itulak ito. She also tried to look on the other side but Shan hold her face.  Hindi niya gusto ang pinapalasap nitong halik sa kanya. Pinapanaig niya ang matinong kaisipan. Hindi tama itong nangyayari sa pagitan nila ni Shan. Hindi niya ito nobyo para halikan siya nito ng ganoon. Inipon niya lahat ng lakas para itulak palayo sa katawan niya ang binata. Nagtagumpay naman siya. Nang malayo na ang katawan ni Shan sa kanya at malakas niya itong sinampal. Tumaas-baba ang dibdib niya sa galit. Napalakas naman ang pagkakasampal niya kay Shan dahil namula agad ang pisngi nito. Bakas sa maputi nitong pisngi ang kamay niya ngunit wala siyang paki-alam dito. Hindi niya pagsisihan na pinadama dito ang lakas ng kanyang kamay. Pumihit siya patalikod dito at hahawakan na sana ang doorknob ng bigla siyang nahilo. Umiikot ang kanyang paningin. Bago pa siya tuluyang mitumba ay nasalo siya ng binata. Nahawakan siya nito sa baywang at inalalayan na makatayo. She wanted to push him but she feels so dizzy. “Hey! Are you okay?” Nag-aalalang tanong ni Shan. “Nahihilo ako.” Sagot niya at napahawak sa kanyang ulo. “You are drunk,” sabi ni Shan. Bago pa tuluyang makatutol si Carila ay binuhat na siya ni Shan para ihiga sa kama. Maayos siyang inihiga doon ng binata. He about to go away when she stops him. “Saan ka pupunta?” tanong niya sa binata. “Kukuha lang ako ng basahan para punasahan ka.” Sagot ni Shan. Carila smiles even her mind is clouded. Para siyang nilulutong at ang sinabi ng lalaki ay humaplos sa kanyang puso. She feels happy hearing those words from Shan and she doesn’t know. She is supposed to be mad with this man. Carila, who never get drunk pulls Shan closer to her. Mabuti na lang ay mabilis ang reflection ng binata. Natukod nito ang dalawang kamay sa pagitan ng dalaga. “Carila…” Banggit ni Shan sa pangalan ng lasing na dalaga. “Kiss me.” Bulong ni Carila. “What?” Nanlalaki ang mga mata na tanong ni Shan. “I said, kiss me. I want you to kiss me.” Carila who can’t control herself anymore begs Shan. Iyon ang dinitikta ng kanyang puso. Alam niyang lasing na siyang lasing na siya ng mga sandaling iyon at hindi tama ang lumalabas sa kanyang labi pero hindi niya makontrol ang sarili. Kahit na sumisigaw pa rin ang matinong bahagi ng isipan niya at alam niya ang ginagawa niya ay hindi niya magawang sundin ang sinasabi noon. Her body move on her own and she wanted to satisfied her own desire. “Are you sure?” Inilapit ni Shan ang mukha sa mukha ni Carila.  Ang mga mata nito ay biglang nag-apoy. Ang boses nito ay naging mapang-akit. Shan knows that Carila is drunk and can’t control what she doing. If she says yes again. He will absolutely lost all his control. “Yes. I’m very sure.” And that’s Shan last straw. He captures Carila lips to give her a desirable kiss. Mapusok ang pagkakahalik ni Shan sa dalaga. Idinagan niya ng tuluyan ang sarili dito. Gumanti naman si Carila na halik sa kanya dahilan para tuluyang mawalan ng kuntrol si Shan. He will rubbish Carila tonight. Sisiguraduhin niya na magiging kanya si Carila pagkatapos ng gabing iyon. “I make you mine.” Bulong ni Shan bago muling sinakop ang labi ni Carila. He surely is going to make Carila him. MABIGAT ang ulo na bumangon si Carila. Parang may humapas na kung anong bagay sa ulo niya. Kumikirot iyon dahilan para ilang beses niyang ipikit ang mga mata. Napahawak pa siya sa kanyang ulo. Ano ba kasing ginawa niya kagabi at ganoon ang nararamdaman niya ng mga sandaling iyon? Muli siyang nahiga at ipinikit ang mga mata. Ipapahinga niya muna ang sarili at wag munang pilitin ang katawan. Hindi alam ni Carila kung ilang minuto siyang nakapikit bago humupa ang sakit ng kanyang ulo. Nang sa tingin niya ay maayos na ang kanyang pakiramdam ay muli niyang inimulat ang mga mata. Puting kisame ang sumalubong sa kanya at amoy na sobrang pamilyar sa kanya. Napabangon siya bigla ng makilala ang pabangong nanuot sa kanyang ilong. She can smells Shan at her room. Iniikot niya ang paningin. Bumilis ang t***k ng kanyang puso ng makita ang disenyo ng kwartong iyon. It’s not her room. Hindi iyon ang kwartong kinuha ni Shan para sa kanya. Nasaan siya? Kaninong kwarto itong kinagisnan niya? Bakit nandoon siya? Carila feels so different. Unti-unti niyang ibinaba ang tingin. Napatigalgal siya ng makita ang hubad na dibdib. Nanginginig ang kamay na napahawak sa kanyang labi. Pumatak na din ang mga luha niya. Hindi na niya kailangan pang manghula para lang malaman kung anong nangyari sa kanya. Seeing herself naked inside an unknown room and feeling the pain between her legs confirm everything. How did this happen? How could she have lost something important to her that way? Kanino niya ibinigay ang sarili? Ibinigay niya ba talaga? She can’t remember everything. Hindi niya maalala ang nangyari sa kanya kagabi. Mahinang napahikbi si Carila. “No!” Umiling siya. Hindi niya naiwala ang ganoon lang ang iniingatang dangal. Masyado niyang iningata ang sarili para lang mawala iyon ng ganoon. Carila doesn’t know what to do. She can even look at the other side of the bed. Natatakot siyang makita ang mukha ni Shan. Alam niya na ito ang kasama ng sandaling iyon. Amoy pa lang nito ay kilala na niya. Tanging ito lang ang taong alam niya na gumagamit ng ganoong pabango. At sino pa ba ang kasama niya sa lugar na iyon kung hindi ito lang. Carila is still crying when Shan start moving. Naging alerto agad siya. She covers her body using the soft sheet. Kahit sumisidhi ang sakit sa pagitan ng kanyang mga binti ay pinilit ni Carila na bumangon. Umalis siya ng kama kasama ang kumot at pa-ikang lumabas ng kwartong iyon. Nagpapasalamat si Carila na madilim pa sa labas ng lumabas siya ng kwarto ni Shan. Walang makakita sa kanya sa ganoong sitwasyon. Pumasok agad siya sa banyo at mabilis na tumapat sa shower. Gusto niyang tanggalin ang bakas ni Shan sa katawan niya. She wanted to remove every kiss and touch he did to her body. Habang kinukuskus niya ang katawan ay patuloy sa pagpatak ang mga luha ni Carila. Iniiyakan niya ang pagkawala ng kanya pagkabirhen. Iniiyakan niya ang katangahan na ginawa. Alam niyang mapanganib na tao si Sir Shan pero nagtiwala pa rin siya.  Ang malaking katanungan na lang para sa kanya ngayon ay kung paano nangyari ang lahat? Wala siyang maalala kahit isa sa nangyari kagabi. Kahit nga ang pagpunta sa kwarto na iyon ay hindi niya alam. She can’t remember everything and that’s make her feels more frustrated.  Natigil sa pagkuskus sa katawan niya si Carila ng maramdaman ang hapdi sa katawan niya. Nasugatan na niya ng tuluyan ang sarili. Agad siyang nagbanlaw at binalot ang sarili. Tumigil na rin sa pagpatak ang mga luha niya. Instead of dressing up, she seated at the bed and stared at the t.v.  Pakiramdaman ni Carila ay tumigil sa pag-ikot ang mundo niya. Kailangan niyang ma-alala ang lahat ng nangyari kagabi. Carila tried so hard to remember everything last night. Kinakagat ni Carila ang daliri ng pumasok sa ala-ala niya ang nangyari kagabi. Naalala niyang niyaya siya ni Shan na kumain sa kwarto nito at uminum siya ng wine. Napapikit si Carila ng mariin. Alam niyang walang walang mabuting idudulot sa kanya ang pag-inum ng wine pero anong ginawa niya. Uminum pa rin siya at iyom ang kinahihinatnan ng ginawa niyang pagkakamali. Ano ba kasing pumasok sa isipan niya at ginawa niya ang bagay na iyon? Alam naman niyang hindi siya safe kapag si Shan ang kasama niya? Shan is the man with full of seduction. Napahiga si Carila sa kama. Biglang sumakit ang ulo niya sa dami ng katanungang tumatakbo sa kanyang isipan. Natigilan lang si Carila ng may kumatok. Thinking it was Shan, Carila eyes got big. Biglang nagpanic ang braincells niya. Hindi niya alam kung anong gagawin. Hinayaan niya kung sinuman ang kumakatok sa pinto niya hanggang sa magsawa ito. Hindi niya pa kayang harapin ang binata ng mga sandaling iyon. Kahit nga kailan ay hindi niya kayang harapin ito. Lumipas ang ilang minuto bago tumigil ang sinumang tao sa labas ng pinto. Napabangon si Carila. Naramdaman na naman niya ang takot na iyon. Wala siyang laban kay Shan kung muli siya nitong tangkain na galawin. Sigurado siya na hindi doon titigil ang binata. Thinking again that Shan may hurt her again, Carila immediately get up and look for her phone. IIsang tao lang ang makakatulong sa kanya ng mga sandaling iyon. Nagpapasalamat siya ng agad sagutin ng kaibigan ang tawag niya. “Rila, good morning. Napatawag ka?” Tanong agad ng babae sa kabilang linya. “Tapos na ba ang bakasyon niyo ng boss mo?” “There’s no time for joke, Jas. I need your help.” Humarap siya sa sliding door at tumingin sa labas. Madilim pa talaga ng mga sandaling iyon. “Bakit kailangan mo ang tulong ko?” Sumeryuso agad si Jas. “Can you book me a flight? Kailangan kong maka-uwi ng Manila agad.” She said in hurry voice. “Why? May emergency ba? May nangyari ba, Rila?” nabahiran agad ng pag-aalala ang boses ni Jas. “I tell you once I arrive in Manila. Just help me book a flight.” Inalis niya ang tingin sa labas ng kanyang kwarto. Lumapit siya sa kanyang luggage at binuksan iyon. “Okay. I will try.” “Thank you. Book me a flight within today. Please, hurry.” “Don’t worry. Tatawagan ko ang isa kong kakilala na nagtatrabaho sa isang airline.” Napangiti si Carila. “Thank you, Jas.” “I’m your best friend. I got you back. I text o called you once I book your flight.” Pagkatapos kausapin ang kayang best friend ay mabilis siyang nag-impake. Tatakas siya. Lalayasan niya si Shan. Wala na siyang paki-alam sa susunod na mangyayari. Basta ang importante ngayon ay makatakas siya sa lalaki, makalayo dito. Pagkatapos ng nangyari sa kanila ay wala na siyang mukhang ma-ihaharap dito. Naging marupok siya ng isang gabi. Maari ngang malabo ang ilang eksena pero naalala pa niya na siya ang nagsabi ditong halikan siya. Ayaw niyang marinig ang kahit na anong mapang-insultong salita mula sa binata. Siguradong sasabihin lang nito na madali lang din pala siyang makuha. Na nagpakipot pa siya gayong bibigay din pala siya sa isang tuald nito. Pagkatapos niyang ipasok ang lahat ng gamit ay tumawag siya sa receptionist para magpasundo. Nagpahatid din siya sa port. Nagpapasalamat siya at hindi na nagtanong pa ang receptionist. She didn’t ever bother to pay her fare. Nakahinga lang siya ng malalim ng nasa airport na siya. Jas manage to get her a ticket. 11:45am ang flight niya. Susunduin din siya ng kaibigan. Kinakabahan si Carila habang nakapila sa check in counter. Maraming scenario ang tumatakbo sa isipan niya. Paano kung nagising si Shan at hinabol siya doon? Hindi niya pa kayang harapin ang binata. Hindi niya kayang makita ito. Nahihiya siya sa inasta kagabi kahit pa na sabihin na lasing siya ng mga sandaling iyon. Nakahinga ng maluwag si Carila ng makita si Jas sa arrival exit. Mabilis niyang nilapitan ang kaibigan at niyakap. Biglang bumuhos ang mga luha niya. Gumanti naman agad ng yakap si Jas. Hindi nagsalita o nagtanong ang kaibigan, basta niyakap lang siya nito. She doesn’t care when people started to give us a funny stare. Gusto niyang ilabas ang nadaramang sakit sa kaibigan. Iyong bigat na nadarama niya ng mga sandaling iyon. Ilang minuto din sila ni Jas sa ganoong posisyon hanggang sa nakalma niya ang sarili. “Are you okay now?” tanong ni Jas. Tumungo siya sa kaibigan at pinunasan ang mga luhang dumaloy sa pisngi niya. Inilayo niya ang sarili rito, doon niya nakita ang bakas ng kanyang luha sa suot nitong itim na damit. “I’m sorry. I think I ruin your t-shirt,” aniya sa kaibigan. “It’s okay. Tara na. I bring my car. It’s in the parking.” Tumungo siya sa kaibigan. Nilakad lang nila ang parking. Mabilis nila narating ni Jas ang kotse nito. “Saan kita ibaba?” tanong ni Jas. “Pwede bang sa bahay mo muna? Hindi ko pa kayang makipagkita sa mga magulang ko.” Muli niyang naalala ang nangyari sa kanya sa Boracay. It was worst and she again feels the pain inside her heart. Sa bahay nito sa Quezon City siya dinala ni Jas. Mayaman talaga ang pamilya ni Jane Sarah pero mas pinili nitong mamuhay kasama ang Lola nito. Kaya nga siguro mas gusto nito ang walang pernamenting trabaho. Isa sa mga dahilan ni Jas ay ayaw nitong magpatali sa apat na sulok ng opisina. Nakakasakal daw kasi at baka iyon din ang gagamitin ng ama nito para tuluyan nitong hawakan ang negosyo ng pamilya. Malaki ang bahay ni Jas sa Quezon City at iilan lang ang nakaka-alam doon. Sinalubong sila agad ng katulong. “Good morning, Senorita Jas.” Bati ng katulong dito. Ibinigay ni Jas ang maleta niya sa katulong. “Pakihatid ito sa guest room sa itaas. Iyong malapit sa kwarto ko. Hinila siya ni Jas pagkatapos sabihin sa katulong ang gagawin. Sa library siya dinala ni Jas. Umupo siya sa mahabang sofa habang si Jas ay lumapit sa mini-ref na nandoon. Kumuha ito ng isang pitcher at dalawang baso bago lumapit sa kanya. “Rila, uminum ka muna ng tubig. Baka ma dehydrate ka sa pag-iyak mo.” Dahil sa sinabi ng kaibigan ay naramdaman ni Carila ang pagpatak ng luha niya. Tinanggap niya ang baso at ininum ang tubig na nilalaman noon. “What happen to you, Rila? Sabihin mo sa akin.” Kalmadong tanong ni Jas. Napa-angat ng tingin si Carila. “Jas… Jas, may nangyari sa amin ng boss ko.” Napasinghap ang kaibigan niya sa narinig. Nanlaki ang mga mata nito. “I was drunk last night and I ask him to kiss me. He asks me if I’m sure and my right mind didn’t stop for doing that mistake last night. I shouldn’t drink that wine.  Basta nagising na lang ako sa loob ng kwarto niya na nakahubad at sobrang sakit ng p********e ko. I… He… He stole my first kiss and now. He stole my virginity. I don’t know what to do, Jas. Hindi ko na alam ang gagawin ko.” Isinubsob niya ang mukha sa palad at umiyak ng umiyak doon. Naramdaman ni Carila ang pagyakap sa kanya ni Jas. Mahigpit siyang niyakap ng kaibigan at sa pangalawang pagkakataon ay umiyak siya sa bisig ng kaibigan. Hinagod lang nito ang kanyang likuran. Hinayaan siyang muli nitong umiyak ng umiyak. Nang kumalma ay umayos siya ng upo at hinarap ang kaibigan. “What I’m going to do now, Jas?” “Face him. He should take all the responsibility after he gets you virginity. Dapat lang siyang magpakalalaki pagkatapos ng nangyari sa inyo. Kahit na sabihin natin na lasing ka, siya pa rin ang lalaki. He shouldn’t take advantage of your drunkenness.” Galit na sabi ni Jas.  “Pero ako ang na-unang humingi ng halik sa kanya. He won’t do that if I didn’t ask him.” Isang malalim na paghinga ang ginawaw ni Jas. “Is he drunk last night?” Inalala ni Carila ang nangyari kahapon. Shan was not drunk last night. Hindi ito masyadong uminum ng alak kagabi. Mas malakas pa nga yata siya uminum kagabi kaya nga nalasing talaga siya. Shan is in the right mind last night. “Isang basong wine lang yata ang na-inum niya kagabi.” Sagot niya sa tanong nito. “See!” sigaw ni Jas. “He is not drunk last night but something still happen between you too. Sa inyong dalawa, siya ay nasa matinong pag-iisip. Kahit na lalaki siya ay nadala lang siya sa paghingi mo ng halik, hindi pa rin iyon rason para hindi niya panagutan ang ginawa niya kagabi.” Namumula sa galit si Jas. “But…” Tututol pa sana siya ng samaan siya ng tingin ni Jas. Galit ang kaibigan niya. Nasisigurado niyang hindi nito palalampasin ang nangyari sa kanila ni Shan pero hindi niya ito mapapagbigyan. Wala siyang laaks ng loob na harapin ang boss nya. Nahihiya talaga siya ng sobra sa nangyari sa kanila. Sa lahat pa ng lalaki sa mundo, dito pa talaga niya ibinigay ang iniingatan niyang sarili. CARILA DIDN’T going home for five days now. Pinagtataguan niya si Shan. Ilang beses na tumawag ang binata sa kanya na hindi niya sinagot. Pinatay na rin niya ang phone para hindi siya nito maka-usap. Hindi niya kayang makaharap ang binata. Tumawag siya sa mga magulang at sinabing biglang nagyaya si Jas na pumunta sa Palawan. Sinakyan naman ng kanyang kaibigan ang pakulong ginagawa. Hindi siya umuwi dahil alam niyang doon siya unang hahanapin ni Shan. “Hey! Are you okay?” Napalingon siya ng marinig ang boses ng kaibigan. Naglalakad palapit sa kanya si Jas. Nasa may swimming pool siya at nakatitig sa asul na tubig. Naka-upo siya sa garden chair. Umupo sa katabi niyang upuan si Jas ng makalapit ito sa kanya. Tumungo siya sa kaibigan biglang sagot sa tanong nito.  “Rila, don’t lie to me. Alam kong hindi ka okay. Ang sabi ng mga katulong umiiyak ka pa rin sa gabi.” Jas can’t hide her worried to her. Ngumiti siya ng malungkot sa kaibigan. “Hindi ko makakalimutan ang nangyari, Jas. Nandito pa rin sa loob ko ang pagsisisi sa ginawa ko.” Unti-unting pumatak ang mga luha niya. Narinig niyang huminga. Tumayo ito at niyakap siya. “Ano ba kasing nangyari sa akin ng gabing iyon at sinubukan kung uminum ng alak.” Hinagod ni Jas ang likuran niya. “Stop blaming yourself. It not your fault. Lasing ka at siya ang nasa matainong pag-iisip sa inyong dalawa.” Umiling siya. “Hindi ko pa siya kayang harapin pagkatapos ng nangyari sa amin. It was not scripted but it was painful.” Bumuntonghininga si Carila. Kaya ng aba niyang harapin si Shan pagkatapos ng nangyari. At paano niya sasabihin kay Maze ang nagyari?  Yumuko naman siya. Ayaw niyang madamay sa problema niya ang kaibigan. Sapat na sa kanya ang tulong na binigay nito. It’s her own problem but she doesn’t know how to start. Sa mga sandaling iyon ay walang deriksyon ang buhay. Inaalala pa niya ang kanyang pamilya. Ilang araw na siyang hindi pumapasok at siguradong ilang araw nalang ay magdedeklara na si Joshua na AWOL siya. Natigil sa malalim na pag-iisip si Carila ng tumunog ang phone niya. Kinuha niya iyon mula sa pagkakapatong sa isang mesa at binasa ang mensahe. Nanginig ang mga kamay niya ng makita ang pinadalang mensahe at video ni Shan. ‘Don’t try to hide from me, Carila. Alam ko kung nasaan ka. Hindi mo magugustuhan kapag nagalit ako sa iyo. Oo nga pala, mukhang may hindi malinaw sa sinabi kong akin ka. Kaya naman ipaalala ko sa iyo.’ She plays the video but she immediately drops her phone when she saw herself kissing Shan passionately. Nakapikit siya sa video habang nakikipaghalikan kay Shan. The kisses they share are not forced. She can say to her face that she likes the kisses he gave to her.  HanjMie
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD