Safir KATAY
İstanbul'a iniş yaptığımızda Devrim her ne kadar beni evine götürmek istese de karşı çıkıp eve gittim. Benimle evime kadar gelmiş sonra benimle kalmak istemişti. Buna karşı çıkmamıştım. Çıkacak gücüm yoktu zaten. Yatağa yatıp bundan sonra ne yapacağımı düşünürken Devrim elinde bir tepsi yemekle gelince kaşlarımı çattım. "Devrim hiç yiyecek halim yok." "Ama yiyeceksin." gülümseyip yanıma geldi. "Ne zaman evleniyoruz?" sorduğunda gülmeye çalıştım. "Devrim teşekkür ederim." alnımı öptü. "Asıl ben teşekkür ederim." "Neden?" "Benim için aileni karşına aldın." "Aile? Hangi aile? Ben ortada aile göremiyorum." "Safir onlar senin anne baban." "Hatırlatmasan olmuyor muydu?" tepsiden biraz atıştırdım. "Ee ne zaman?" "Ne ne zaman?" "Ne zaman evleniyoruz?" "Daha teklif gelmedi." güldü. "H
