Safir KATAY
Birinin yanağımı okşamasıyla uyandım. "Ya Devrim 5 dakika daha çok yorgunum. Uykum var." daha sonra hızla gözlerimi açtım. "Devrim kim?" Antalya'daki yakın arkadaşlarımdan biriydi. Sarıldım. "Bırak şimdi sarılmayı. Devrim kim onu söyle." "Sevgilim." "Sevgilin mi? Acar?" "Geçti artık o. O artık sadece benim arkadaşım." "Vay canına. Safir hanıma bakın siz hele. Anlat bana ama ilk önce aşağı yemeğe gel. Annen çağırıyor." "Tamam. Geliyorum." ayağa kalktım. "Bu kazak?" "Devrim'in." "Yoksa siz-" "Hayır. Tabi ki. Sadece yan yana yatıyoruz bazen." "Anladım ama bunları bana anlatacaksın. Şimdi masaya." banyoya girip elimi yüzümü yıkadım. Çıktığımda Ece yoktu. Hızlı adımlarla aşağı indim. Herkes masadaydı. Babamı daha yeni görüyordum. Geldiğimde şirketteydi. Ayağa kalkıp kollarını açtı
