Safir KATAY
Kuzey ve Bihter bize bakıyordu. Devrim'i üzerimden itip kıyafetlerimi düzelttim. Devrim sinirle "Buranın bana ait olduğunu biliyorsunuz öyle değil mi!?" Bihter "Evet ama-" "Ama!? Buraya girmemenizi size daha kaç kez söylemeliyim?! Anlamıyor musunuz?!" "Biz sizi arıyorduk." "Ee!? Sizi son kez uyarıyorum ve bunda gayet ciddiyim. Bir daha buranın, benim ve bizim..." elimi tuttu. "Etrafımızda dolaşmayın!" Devrim'i gerçekten çok sinirlendirmiş olmalılardı. Onu ilk kez böyle görüyorum. "Kuzey bari sen uyma buna!" diyerek Bihter'i gösterdiğinde Kuzey "Özür dilerim ama biz gerçekten sizi çağırmak için girdik. Bir daha olmayacağına dair söz veriyorum." dediğinde şaşkındım. Kuzey. Devrim'den. Özür. Diliyordu. Devrim'in sinirli halini daha önceden de görmüşlerdi sanırım. Bakışlarımı yerd
