Safir KATAY
Uyandığımda hala Devrim'in üzerinde yatıyordum. Ama bu sefer kafam kafasının yanındaydı. Kolları beni sıkı sıkıya sarmıştı. Benim ellerim ise onun omuzlarındaydı. Yavaşça kafamı kaldırdığımda Devrim'in hala uyuduğunu fark ettim. Yüzünü incelemeye başladım. Yine. Kirpikleri ne uzun ne kısaydı ama gürdü. Kaşları oldukça biçimli ve bir erkeğe göre çok düzgündü. Burnu oldukça düzgündü. Ve dudakları... Onlar en güzeliydi. Birbirine oranlı ve kalemle çizilmiş gibi duruyordu. Şu an oldukça masum duruyordu. Normalde çatılı olan kaşları şimdi yumuşamış ve tatlı bir hava katmıştı. Burnunu öptüğümde biraz hareket etti. Parmağımla alt dudağına dokunduğumda alt dudağını dişlerinin arasına aldı. Üst dudağına dokunduğumda homurdandı ve dudaklarını eski haline getirdi. Bu haline gülerek izle
