67. Bölüm: Zehrin Ters Yüzü
Gece, Demir'in kulübesinin kapısının önünde bir hayalet gibi çökmüştü. İçeri adımını atar atmaz, kapıyı öfkeyle kapayıp sürgüledi. Ahşap çerçeve sarsıldı, ses kampın sessizliğini yırtarcasına yayıldı. Tek bir mumun titrek ışığı, duvarlarda devasa, hırçın gölgeler oluşturuyor, onun odanın içinde ağır adımlarla gidip gelişini aksettiriyordu. Her dönüşü, zihninde Serra'nın o soğuk, meydan okuyan ifadesi ve hemen arkasında, Altan'ın şaşkın ve düşünceli bakışlarıyla çakılıyordu.
"Onu seviyorum."
Serra'nın o sözleri, bir hançer gibi saplanmıştı zihnine. Ama hançerin ucunda, kendi kalbinden sızdırdığı zehir değil, yıllardır taşıdığı, katılaşmış öfkenin çatladığı anı gösteren bir ayna vardı. Yumruğunu masaya indirdi. Mum zıplayıp devrildi, ışık bir an için titreyip s
