Nandito na nga kami sa isang restaurant. Hindi sa restaurant namin dahil ayoko ro’n. Syempre sa amin pa mapupunta ‘yung ibabayad ko kapag nagkataon so I’d rather eat sa ibang resto than ours.
Mas okay na iyon para kumita ang ibang restaurant at hindi iyong sa amin.
Practically, speaking.
“Um, what do you want to eat?” tanong ko sa kanya.
Hindi na kasi niya nagsalita at kanina pa siya nakatingin lang sa menu.
“Do you want Kimchi? Beryani? Sushi?” tanong ko sa kanya kasi nasa resto kami na international ang mga dishes.
Of course, ayoko namang sa mumurahin ko lang siya dadalhin. Baka mamaya sabihin pa niya na wala akong kasing cheap, kaya naman dinala ko talaga siya sa ganitong restaurant.
“Are you serious? You’re really wanted to eat here?” tanong niya na hindi ko
