Alejandro Montalbo
THE FIRST time I encounter the Solero is their daughter. Sa lahat ng miyembro sa kanilang pamilya ay ang anak pa nilang babae ang una kong makikita. Noong panahon na ayaw pa ni Ninya sa amin. When my parents try to visit her at the school and try to talk to her, encourage her to go home with us. But she refused.
Lumabas ako ng opisina ng principal para gumaan ang pakiramdam mula sa tensyon sa loob. Mula sa iyak ni Papa habang nagdadalamhati pa rin sa pagkawala ng kanyang mga kapatid. I couldn’t watch them there shed tears while Ninya held no mercy on her face, dominant above all the people inside.
My attention drifted on the benches with a round table made of stone. May mga students doon na nag-aaral, nagkukuwentuhan. Pero nakuha agad ng atensyon ko ng isang babae n
