Lucianda Solero Montalbo
ALEJANDRO DIDN'T sleep beside me that night, he was inside his office the whole night. Kinabukasan ay nagising na lamang ako na may iilang mga lalaki na inaayos ang mga boxes na dapat ay para sa baby namin.
I saw Alejandro there standing near the door, crossed arms with a dark aura surrounding him. Watching the men do the work but he seems spacing out.
“Magandang umaga, Mam!” bati ng isang lalaki kaya napabaling si Alejandro sa akin at mas rumiin ang kanyang titig.
“Sa-saan ilalagay ang mga gamit?” taka kong tanong sa kanya.
“Susunugin,” he answered and went towards my direction. Akala ko ay lalapitan ako pero pumasok sa kusina.
Mabilis kong sinundan si Alejandro roon at naabutan siyang kumuha ng tubig sa fridge. I swallowed hard and walked closer to him
