Lucianda Solero
I FELT SO useless when I couldn’t do anything to stop Alejandro from signing the prenuptial agreement. Kung gaano kabilis niyang pinirmahan na tila walang pag-aalinlangan iyun. Pero habang tinititigan ko siya matapos ang pagpirma ay nakitaan ko ng kabigatan ang kanyang mukha at paghabol ng titig sa papel.
“Finally! Madali ka naman palang kausap,” Dad delightfully announced and stood up. He lifted his hand holding a glass of champagne. “Let’s toast for the union of these families.”
I saw how Mrs. Montalbo’s face hardened. Tumayo ang ama ni Alejandro ngunit nanatili sa pagkakaupo naman ang ina niya.
“Tacia,” Mr. Harrieth whispered to her wife.
I slowly stood up. Ang pagitan lamang ng lamesa ang nagbubuklod sa aming mga pamilya ni Alejandro. Kaharap ko siya na tahimik
