Lucianda Solero
THE ELEVATOR STOPPED from closing when Alejandro entered inside. Napakagat ako ng pang-ibabang labi at binalik niya sa akin ang pera na binigay ko kanina.
“Anong tingin mo sa akin? Walang pera pambili ng kape?” He leaned on the wall and stared at the numbers. “What floor is your condo?”
Aba’t!
“And what do you think you’re doing?” Pinindot ko ang numero at hinarap siya.
“I did a long drive to drop you here. Don’t you have a heart to at least offer me a drink?”
“Wow!” hindi ako makapaniwalang natawa sa sinabi niya. “I’ve been so kind to you, Alejandro. At yan ang ibabato mo sa akin ngayon? Oh, please. Tigilan mo ako.”
“Pagbigyan mo muna ako,” he whispered to me the same time the door opened and a familiar group entered inside. Mga kaklase ko na tingin ko ay narin
