Lucianda Solero
NAPANGUSO AKO habang nililibot ang tingin sa kabuuan ng silid ni Alejandro. Malaki at malawak ang espasyo nito, dahilan para pati ang kanyang study area ay nasa loob. May swivel chair at the black table that I think is sturdy, made from wood.
Napangiti ako nung makita ang family picture sa lamesa niya. Mukhang bata pa siya sa larawan, kasama ang mga magulang niya. Ang kanyang ama ay may magandang pangangatawan, katulad ni Alejandro. While his mother has a dark feminine aura. Mas mukhang maamong tignan ang ama nito.
I can hear footsteps and voices from the outside. Paniguradong ang magkasintahan iyun. Napaupo ako sa swivel chair at nilagay ang dalawang braso ko sa lamesa, I let my chin rest on my arms under the desk as I tried to scan the books and other papers there. I
