DON GANIKUS'S POV:
--
NAKAYUKO lang ako sa kama kung saan nakahiga ang asawa ko habang hawak-hawak ko ang kanyang kamay. Masyado niyang dinaramdam ang pagkawala ng anak naming si Ganika at ngayon nga ay pabalik-balik na ito sa hospital dahil sa stress at walang ganang kumain.
"Liviea parang awa mo magpakatatag ka. Ngayon kita kailangan." Nanghihinang sambit ko.
Tatlong buwan na ang lumipas at wala pa ring balita tungkol kay Ganika. Unti-unti na ring nawawalan ng pag-asa ang mga awtoridad kaya naman hinayaan ko na silang tumigil sa paghahanap.
Handa naman akong ubusin ang pera ko para mahanap siya at naaawa na ako sa asawa ko. Bumalik lang talaga si Ganika, aayusin ko ang gusot sa loob ng pamilya namin.
"Ganikus magpahinga ka na muna sa bahay. Ako na ang bahala dito kay Liviea."
Napa
