EPILOGUE (3)
“Hindi ako aalis,” matinong sagot ko. Ayon sa gusto niyang marinig. “Eh, ikaw. Bakit dalawang taon kang nawala?” Nang makita ko ang pagngisi niya ay napairap ako at kumibot-kibot na naman ang labi ko. “Nagtanong ka tungkol sa akin, ano? Kaya alam mo na wala ako rito ng dalawang taon. Ayie. . .” Nabigla naman akong sundutin niya ako sa tagiliran ko. “Tumigil ka nga,” sita ko. “Yey, crush na ako ni Azul!” I sighed. Hindi ko rin talaga mapigilan ang mapangiti. “Kung aalis ba ako. Sasama ka?” tanong ko naman nang makarating na kami sa patutunguhan namin pero malayo pa ang hihintuan namin. “Naka-drugs ka ba, Azul?” sa halip ay iyon pa ang naging tanong niya. “Ako ba’y mukhang adik sa iyong paningin, Eljehanni?” kunot-noong tanong niya at napataas naman ang kikay niya. “Why are you asking
- Writer
