Tumango si Quinn at pinisil ni Vera ang balikat niya bago lumabas ng silid. Hindi naman siya nagugutom kaya nanatili lang siya sa kinauupuan. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatitig dito pero ito lang ang pagkakataon niya para mapagmasdan ito nang di naiilang.
He looked so different yet familiar. Parang nalulusaw ang puso at ang buto niya niya habang nakatitig dito. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatitig dito pero wala siyang pakialam. Hindi siya nagsasawa na pagmasdan ito.
“Paano kita nagawang tiisin sa loob ng dalawang taon? Paano ko natiis na may malaking puwang sa puso ko? Bakit di ko naisip na mas magiging masaya ako nang nasa buhay kita?” mahinang usal niya at hinaplos ang buhok nito.
Umungol si Chance bigla at nataranta si Quinn. Bakit kasi nagdadrama
