“Uy! Grabe ka naman talaga ang frenny ko! Ang yaman-yaman mo na!” bulalas ni Rosa na hindi magkaundagaga kung saan biya ibabaling ang kanyang mga mata dito da loob ng bahay ko.
“Magdahan-dahan ka sa paghawak sa mga mamahaling gamit ko dahil baka magasgsan mo ang mga yan.” Saway ko naman sa kanya dahil kung anu-ano na ang mga hinahawakan sa mga gamit ko.
“Siyempre at hindi lang ako makapaniwala na nagbago ng husto ang buhay mo, ante! Sinong mag-aakala na ang numerong tsismosa ng barangay dagat-dagatan ay yayaman ng ganito!”
Wala talagang ka filter-filter ang bibig ni Rosa. Pero dahil wala akong makuhang katulong ay siya na lang ang pinagtitiyagaan ko kahit pa alam kung mauubos agad ang mga groceries ko.
Nagkaroon naman ako ng mga kasambahay pero pinalayas ko at walang tumagal kahit tat
