Wala ngang nagawa ang matandang hukluban namang batikan na direktor na gamitin na ang kwentong ginawa ko para sa isang pelikula dahil hawak ko na siya sa leeg.
Hindi siya makakapalag dahil subukan lang nila akong inisin ay sasambulat sa mga mukha nila ang panlalait ng mga netizens tungkol na kababuyan nila ng mukhang bisugo niyang personal alalay na malandi pa pala sa dilang malandi.
Bawat utos ko ngayon ay wala silang magawa kung hindi ang sumunod at nakakatawa silang pagmasdan na natatarantang gawin ang anuman na iutos ko.
“Hindi ba siya si Miss Reyna? Iyong sikat na writer na nanalo sa love writing contest?” narinig kong sabi sa lupon ng mga kababaihan sa hindi kalayuan kung nasaan ako nakaupo habang nagkakape sa isang mamahaling coffee shop.
Lumingon ako sa kanila at saka ibingay a
