SALAWAHAN KONG PUSO: SSPG

Chapter (8) Kabag

Hunter :P0V

Lumipas ang ilang buwan, mag Isang taon na excited ako sa parating na Pasko dahil uuwi na ang asawa ko... I'm here at my room, kaka-uwi lang namin galing sa school ni Kerstin . Ako lagi ang naghatid- sundo sa anak ko dahil nag- resign ang driver. Iidlip lang sana ako. Subalit narinig kong tumunog ang aking cellphone. Kaya dinampot ko ito...

Honey is calling... kaya agad ko itong sinagot sa malambing na boses .

" Hello hon, buti at napa-tawag ka. Gabi pa ako tumatawag sa'yo ni hindi ka man lang sumagot ," tila nagtatampo kong sabi.

" You know I'm busy taking care of everything. How's Kerstin?" she said with no emotion.

" In her room, pinapatulog ni yaya Rose ," sagot ko.

" Good , but I want you to know na cancel ang pag-uwi ko next month. We have a big problem, nasunog ang isa sa mga factory ni Dad sa Los Angeles..."

" What! But you said uuwi ka na! Ilang buwan ka naman mag-stay diyan?"

"Maybe months or years. It depends kung kailan ko masolusyunan ang problema dito ," sagot ni Yette na tila hindi man lang malungkot na hindi pa siya makauwi .

" Years? Is that serious, hon? One year na kaming naghintay ni Kerstin sa'yo, and now another year again? Hindi mo ba kami na-miss?"

" You act like a kid, Hunter . Let 's focus on how to make more money, not on love. Hindi tayo yayaman sa pag-ibig na iyan ," inis na sigaw nito.

" Money can't buy all that happeness honey. Ano ba talaga kami sa'yo ni Kerstin?" piyok na boses kong sabi.

"Blah! Blah! Hunter , what's that kind of mind you have?" . "I'll hang up, I have a meeting to attend."

Sabi nito sabay patay sa kanyang tawag. Hindi ko alam kung anong i- react ko. May pag-asa pa ang pamilyang ito?"

Bumuntong-hininga ako, kinuha ang mga gamit at lumabas ng kwarto . Malapit na oras ng klase, kailangan ko ng umalis. Pagdating ko sa tapat ng kwarto ni Kerstin, kumatok ako para sabihan si Amber na aalis na, ngunit nakalimang katok na ako at wala paring sumagot. Tinawag ko na rin siya pero hindi sumagot.

Pinihit ko ang seradora at saka dahan-dahan na pumasok. Nakita ko si Kerstin na natutulog sa kanyang kama. Nilibot ko ang tingin ko para hanapin ang yaya niya , ngunit para akong na-estuck sa aking kinatatayuan nang bumungad sa akin ang katawan ni Amber, nakatalikod . Sumasayaw ang kurba ng kanyang katawan, ang kinis nitong balat ay tila apoy na bumalot sa aking katawan. Nag- enjoy ito sa pagsasayaw habang may headset sa kanyang tenga.

"s**t , this woman. Kaya pala hindi sumagot ." Dali-dali akong lumabas ng kwarto, baka hindi ko mapigilan ang sarili ko tigang na ako for one year ...

Pagbaba ko ng sala, nasalubong ko si Lhen , ang pinsan ni Amber.

" Hello sir, aalis na po ba kayo? Bakit wala pa si Amber ? At bakit kayo pinagpawisan, sir? ehh Fully air-conditioned naman po dito sa loob ," naguguluhang sabi nito. Saka ko lang napansin ang pawis ko...

" Nasa kwarto pa siguro. Sabihin mo sa kanya, paki-bilisan. We're getting late. Sa baba na ako maghihintay," sabi ko dito at nagpatuloy na bumaba. Hindi ako mapakali sa aking sarili, sumisikip pa itong pantalon ko. Kanina pa itong nagwawala. Pagdating ko sa kotse ay pumasok agad ako sa driver 's seat . Hindi mawala sa isip ko ang nakita kay Amber kanina, so I decided to do this at baka magka-sakit pa ako kung pipigilan ko ito . Being a normal man is normal na makaramdam ng ganito . Binuksan ko ang zipper ng aking pantalon at inilabas ang nag -huhumindig kong alaga ,

natuyot na mabasa lang pag maliligo...

Hinawakan ko at tinaas-baba ko, saka tumingala... "O shit..." ungol ko habang tinaas- baba ko iyon, at nasa isip ko ang nakatalikod na katawan ni Amber na sumasayaw.. .

" f**k, baby, oh f**k," sabi ko at nilakasan ang pagtaas -baba nito . "Ahhh... ahhh..." ungol ko nang biglang kumatok si Amber sa labas, trying to open the car's door. Hindi ko siya pinakinggan at ipinagpatuloy ko ang ginawa ko hindi ko siya pwedeng papasukin at baka siya ang masabugan nito. "Ahhh..." muling ungol ko at ilang sandali, sumirit ang malapot kong katas na tila kondensada sa lagkit... "Ohhhh... ahhh..." Dali-dali akong kumuha ng wipes at pinunasan ang mga nagkalat na katas sa manibela at sa brake ng kotse ko. Pagkatapos noon, pinindot ko ang button to unlock at binuksan ang pinto ...

" Sir, ang tagal niyo naman po naka-bukas ng pinto? Nakatulog po ba kayo?" sunod -sunod na tanong ni Amber habang umupo dito sa front set. Hindi ako sumagot at lumingon sa kanya , bagkus ay pinatakbo ko na ang kotse...

" Sir, may kabag po ba kayo ? Ang laki po ng pawis niyo. At saka sir, uminom pa kayo ng gamot, parang may sipon po kayo . Tumalsik siguro ang bahing sa harap, ayon o," sabi nito at tinuro ang puti na dumikit sa windshield sa kotse sa harapan. Kaya bigla kong hininto ang kotse...

" Aray ko!" po daing nito nang hindi pala siya naka-seatbelt.

" Sorry," sabi ko sabay haplos sa kanyang noon na bumukol at namula... kumuha ulit ako ng wipes at pinunasan iyon.

"Yawang bahing 'to, tumalsik pala," sabi ko para matabunan ang hiya ko...

" Okay lang po, sir. Hindi naman po masyadong malakas pagkauntog ko ," sabi nito ...

" Mag-seatbelt ka kasi, ilang beses ko na yan sinabi sa'yo. Tigas rin kasi ng ulo mo ," sabi ko...

" Sorry po, sir. Pwede niyo po lakasan ang pagbangga sa susunod , para po lumambot ulo ko," pilosopo na sagot nito.

Ilang minuto lang , naka rating na kami sa school. Pagdating ko sa room ... tikom ang mga labi ko habang pinagmamasdan ang walang katapusang paggalaw ng mga...

kamay ko sa harap ng mesa. Ang bawat detalyeng itinuro ko sa paghawak ng baril ay parang nakatatak na sa kaluluwa ko. Pero sa likod ng katahimikan ng silid-aralan, nararamdaman ko na naman ang tensyon. Alam kong paparating na si Gian. At tulad ng dati, magiging maingay na naman ang klase.

Nakaupo ang mga estudyante sa harap ko, pawang mga criminology student na may mga matang puno ng paghanga't pag-aalangan. May hawak akong Glock 17, de-kalibreng .9mm, at dahan-dahan kong ipinapakita ang tamang pag-disassemble ng mga parte nito.

Let's start makinig at obserbahan niyo akong mabuti. Kung pwede, e-note niyo para hindi niyo malimutan. Paunang sabi ko.

"Ang unang hakbang ay ang pag-alis ng magazine. Tignan ninyo , dapat laging naka-safe ang baril bago ito hawakan. Walang pagkakamali dito. Isang maling galaw, isang buhay ang maaaring mawala."

Biglang bumukas ang pinto nang malakas. Si Gian, may suot na puting hoodie at naka-smirk na ngiti, ay pumasok na parang nagmamay-ari ng silid.

"Oy, bro! Late na naman ako, 'no? Pasensya na, nahuli ako . Dapat ako ang unang mag-discuss ," sabi ni Gian.

" Umupo ka na lang diyan, bro. Obserbahan mo na lang din para matuto ka lang humawak ng baril . Karayom lang ang kaya mong hawakan mo. "

Napailing ako dahil tumabi pa talaga siya kay Amber.

" Ayusin mo pag-upo mo, Gian, at huwag kang magpapapansin."

Habang ipinapakita ko ang paglinis ng barrel, biglang suminghot si Gian at nagtaas ng kamay.

"Bro , tanong lang. Paano kung... biglang akong kumuha ng dummy bullet sa mesa... ganito ang gawin ko?"

Bigla niyang itinutok ang dummy bullet sa estudyanteng katabi niya. Nagkagulo ang klase. May mga humagikgik, may mga napasigaw. Pero sa akin, walang biro ito.

"Gian. Ilapag mo 'yan. Ngayon din."

Bumaba ako sa harapan at hinablot ang dummy bullet sa kamay niya. Tumingin siya sa akin nang may halong pang iinis.

" Bro, isa ka pa ha! Palabasin na kita dito. Huwag mo bulabugin ang klase ko..."

Umayos ito ng upo at nag-peace sign sa akin.

"Okay class, let's continue."

"Ang paghawak ng baril ay hindi laruan. Kahit pa dummy bullet o pekeng baril ang gamit ninyo, ang disiplina ay dapat laging nasa isip. Isang maling biro, isang maling akala, buhay ang kapalit."

Tumahimik si Gian sandali, pero ramdam kong hindi pa siya tapos. Habang ipinapakita ko ang tamang pag-aim, .Pagkatapos kong tinuro sa kanila ay may kunting pinasulat ako sa kanila.. .

" Okay class, before the end of this, semester bago kayo magpunta sa second year, we need to try kung paano magpaputok ng baril tomorrow . Sa field training tayo magkikita, understood?" "

Sir, yes sir!" matigas na sagot ng mga freshmen students ko.

" Kasama din ba ako, bro?" ngiting sabi ni Gian.

" Yes, of course. Health officer ka, kaya dapat nandun ka. In case of emergency, may mag-first aid sa kanila," pairap kong sabi...

" Fine, lumabas ka na at ako na naman ang magdi-discuss. Saka next time, huwag mo kalimutan mag-zapper, bro . Baka ma-rape ka pa pagbibiro nito!" Kaya binato ko na siya ng marker...