CHAPTER 5
2153 Words
Ivan Smith
My weekend was hell dahil hindi ko maalis sa isip ko si Stela.
Aaminin ko, masyadong provocative ang pagtingin ko sa kanya na sumasayaw nang ganoon pagkatapos ko siyang halikan.
Balak kong umalis kaagad, pero hindi ko magawa dahil pilit na pinipilit ni Caroline na magtagal pa kami.
Holy s**t!
Nang makita ko ang babaeng iyon na dumaan sa amin, kasama si Andreza, at patungo sa dance floor, hindi ko maalis ang tingin ko sa kanya.
Mukhang hindi rin kaya ni Carlos.
The way she was dancing and wiggling her ass… Alam ko sa sarili ko na tinigasan ako roon.
Alam niyang nakatingin ako, naramdaman niya. Alam kong sumasayaw siya ng ganyan para sa akin as I looked at her shamelessly.
Aaminin ko, gusto ko siyang puntahan, kaladkarin siya pabalik sa kwarto, at tapusin ang nasimulan ko.
Napansin ni Caroline ang paraan ng pagtingin namin ni Carlos sa kanya at medyo hindi niya ito nagustuhan, kaya humiling siya na umalis kaagad.
Hindi ko na nagugustuhan ang pagtingin ni Carlos kay Stela, para bang pagmamay-ari ko na siya at kahit kailan ay hindi ko naramdaman ang pagmamay-ari sa sinumang babae.
Pangalawang beses ko na siyang nakita, pero sapat na iyon para kiligin ako.
Nasa opisina ako ngayon at iniisip lang ang babaeng iyon ay nasasabik na ang kaibigan ko sa ibaba.
I confess that I've never been one to be possessive sa pag-iisip sa isang babae.
May plano pa akong pumunta sa apartment ni Caroline after that damn party, pero sumuko ako sa kalagitnaan. She pissed me off so much, questioning why I was drooling over a girl who had nothing to offer me that it made me leave her at her apartment and go home.
Walang puwang ang pagseselos niya, tutal hindi naman ako nangako sa kanya ng kahit ano at ako rin ay nagtaka sa ikinikilos ko. Si Caroline ay hindi kailanman kumilos ng ganito at tila nakaramdam siya pagkabahala kay Stella.
Damn Stella!
Busy ako sa trabaho, pero hindi ako makapag-concentrate sa pag-iisip tungkol sa babaeng ito.
Sana makontrol ko ang sarili ko pagdating niya dito.
Hindi ko alam kung ano ang sumagi sa akin nang sabihin ko sa kanya na pumunta siya muli dito, ngunit hindi ako maaaring bumalik.
Ngayon ay isang kaso na lamang ng paghihintay sa kanyang pagdating at pagsisikap na kumilos bilang propesyonal hangga't maaari sa kanya, na hindi magiging madali sa imahe ng kanyang pagsayaw sa dance floor nang ganoon sa aking isip.
“Carmen, when Miss Stela arrives, send her in, I have an appointment with her at ten o'clock” sabi ko sa phone ko sa secretary ko.
“Yes, sir, as soon as you arrive, I will send you in. Do you want anything else?”
“No, that's all for now,” I say and hang up.
Ibinaling ko ang atensyon ko sa tambak na mga dokumento sa harapan ko na kailangang suriin at pirmahan.
I need to keep my mind working to stop thinking about that girl.
***
Stela Gomes
Lumipas ang linggong ito, ibinalik ko ang aking gawain sa pagsusuri sa interview na ginawa ko kay Carlos at lubos akong nasiyahan sa resulta. Ang grade ko at si Andreza ang pinakamataas sa klase.
Sulit ang lahat ng hirap na ginawa namin sa paggawa ng magandang presentasyon.
Hindi ko makakalimutang pasalamatan muli si Carlos sa pagtulong sa akin, dahil kung hindi dahil sa kanya hindi ko alam ang gagawin ko.
Hindi ako bumalik sa kumpanya gaya ng utos ni Ivan, tutal hinding-hindi ko gagawin iyon kay Carlos na, sa oras ng aking kawalan ng pag-asa, ay kusang-loob na tumulong sa akin.
Sabado ngayon at gusto ko talagang makasama ang aking mga lolo't lola, ngunit iginiit ng aking kaibigan na magpalipas kami ng araw sa pool, ipagdiwang ang aming tagumpay. Dahil ayaw kong sumama sa kanya, hindi nagtagal ay nakipagtulungan siya sa aking lola upang kumbinsihin akong pumunta, na sinasabing hindi ako halos lumalabas ng bahay, na bata pa ako at kailangan kong magsaya kasama ang mga kaedad ko. Kaya sumuko na ako, ngunit pumayag ako sa kanila na magpalipas ng Linggo kasama ang aking pinakamamahal na lolo't lola.
“Andreza, wala akong bikini o bathing suit, mabibilang ko sa daliri ng isang kamay kung ilang beses na akong nasa pool,” ang alanganing sabi ko sa kanya.
Hindi kasinungalingan, dahil halos hindi ako nagkaroon ng pagkakataong mag-enjoy sa pool.
“Relax, Stela. There's no shortage of bikinis in my closet. Mayroon akong ilan na mayroon pa ring mga tag from the store, dahil hindi ko kailanman ginamit ang mga ito.”
“Kung ka-level sila ng damit na binigay mo sa akin, labas na ako, hindi ko na sila isusuot,” paalam ko agad sa kanya.
Pero pinagtatawanan lang niya ako.
Gustong-gusto talaga niya akong inaasar
“Don’t worry, Stella. Piliin mo ang sa tingin mo ay pinaka komportable para sa iyo. Because there's no way you're going to go in the pool with your clothes on, you have an incredible body, anyone would envy. Not to mention you need dahil ang puti-puti mo para kang bampira.”
Hindi ako makatiis at tumawa ako sa kanya.
Grabe, kahit kailan talaga exaggerate itong mag-isip?
I think kaya naman kami nagkakasundo, lagi niya akong pinapatawa.
Pagdating namin sa bahay nila, nakita ko si Carlos na papunta sa pool area.
Sinabi sa akin ni Andreza na nag-day off siya para makasama kami, nag-eenjoy sa araw.
Si Tita Amélia ay nasa b****a ng bahay, naghihintay sa amin at nang makalapit kami ay niyakap niya ako ng mahigpit, na sinasabing namimiss na niya ako.
“Stela, dear, nakikita kong nagawa kang kumbinsihin ni Andreza na sumama sa amin maghapon. Halika, pasok ka at magpalit ka ng damit. You have to enjoy this wonderful sun. I had a special lunch prepared for you.”
Noon pa man ay napakabait sa akin ng pamilya ni Andreza, kaya feel at home ako kapag kasama ko sila.
“Sige po, Tita Amelia, papunta na kami.”
Umakyat kami sa kwarto ng kaibigan ko para magpalit ng damit.
Kapag ipinakita niya sa akin ang kanyang bikini collection, napatakip ang bibig ko, ilang taon na kaming magkaibigan at nagawa pa rin akong surpresahin ni Andreza.
“Andreza, sa tingin mo ba ay gagamitin ko ito? Ang liit nito! Paano ka magkakaroon ng gayong koleksyon ng mga swimming suit at wala kang isang mas disente dito. Hindi ko ito gagamitin.”
“Relax, Stela, bathing suit ito at hindi dapat disente. Drop the drama at pumili ka na ng isa na isusuot kaagad. Hinihintay na tayo ni kuya sa pool area.” Sinasabi niya ito na parang ito ang pinaka normal na bagay sa mundo.
Siguro para sa kanya yun, pero hindi ako sanay na ganito ang paglabas ng katawan ko.
Namamatay ako sa kahihiyan at hindi ko alam kung paano ko matitignan ang mukha ng kapatid niya.
Pinipili ko ang isa sa tingin ko ay ang pinaka-behave at tumingin sa aking sarili sa salamin.
Diyos ko, maliit ang pirasong ito!
Sa totoo lang, akala ko ito na ang pinakamaraming magtatakpan.
Nang tumalikod na ako para hubarin at palitan, pumasok siya sa closet.
“Stela, this piece is perfect for you! Hindi ko pa nagamit ang isang ito dati. You can keep it, dahil siguradong mas maganda ito sa iyo kaysa sa akin,” sabi niya na hinila na ako palabas ng silid.
Namamatay na yata ako sa kahihiyan, tutal hindi naman ako naging ganito sa harap ng sinuman.
Gusto ko na lang magpalamon sa lupa ngayon din.
Lumapit kami sa pool at nakita kong lumalangoy na si Carlos. Sa sandaling mapansin niya ang presensya namin, huminto siya sa paglangoy at ngayon ay namamatay na ako ng tuluyan nang mapalaglag ang kanyang panga.
“s**t, Stela! You’re damn… sexy.”
Pulang pula na siguro ako ngayon sa kahihiyan dahil sa sinabi niya.
“Pardon my rudeness, but with all due respect, you look very hot and hot in that bikini.”
"Brother, you should divert your attention from Stela. She's not the right match for you; she's too much to handle for someone like you."
“Chill, Andreza, sincere compliment lang yun. I'm sorry, Stela, if I embarrassed you. Halika na, punta ka rito sa poo. The water is wonderful.”
Pumasok kami ni Andreza sa pool at ang ganda talaga ng tubig.
Nagswimming kami, naglaro at nagkwentuhan.
Hindi ako magaling lumangoy, kaya natatawa sina Carlos at Andreza sa takot kong malunod.
Ang saya ng umagang ito! It has been a while since nagpaka-relax ako.
Sinasamantala ko ang sandali ng pagpapahinga upang muling pasalamatan si Carlos para sa kanyang tulong at ako ay may utang sa kanya ng hapunan.
Sa kabila ng kanyang playful flirting niya at panunukso, alam kong ginagawa ito ni Carlos nang may katatawanan, para lang asarin at ipahiya ako. He respects our friendship greatly, and as my best friend's brother, he is gradually becoming a dear friend to me as well.
Pagkatapos ng mahabang paglangoy, nagpasya kaming lumabas para humiga sa mga sunbed.
Nilagyan ko ng sunscreen si Andreza at si Carlos naman ang naglalagay sa akin.
Nagsimula ang lahat bilang biro at ngayon ay tinatawanan na namin ang sitwasyon.
Nakakaramdam ako ng hiya sa inaakalang kung saang napupunta na ang mga kamay ni Carlos habang nilalagyan ako ng sunscreen.
Medyo kumportable na ako sa suot kong liit na bikini at parang normal lang talaga sabi ng kaibigan ko, hindi lang ako sanay sa ganyang sitwasyon.
Nagambala kami, naglalagay ng sunscreen sa isa't isa, nang marinig namin ang boses ni Tita Amélia:
“Carlos, love, andito ang pinsan mong si Ivan. Dumating siya para kunin ang mga dokumentong dinala mo para pirmahan ng dad mo.”
Sa puntong ito sa tingin ko ay tumigill na sa pagtibok ang puso ko.
Ilang taon na akong nagpupunta sa bahay na ito at hindi ko pa nakikilala si Ivan dito, ngayon, sa isang linggo, pangalawang beses ko na siyang nakilala.
Parang laro pa nga ng tadhana, ang layo ng gusto ko sa kanya, mas lumalabas siya sa harapan ko.
"Ivan, sorry about that, man. Nakalimutan kong ipadala ang mga dokumento sa office. I completely forgot to send the documents to the company. I made the decision to spend the day with the girls who were celebrating their success in college. While assisting Stela, I ended up holding onto the documents as part of the celebration, but I want to assure you they are already signed. Please give me a moment, and I'll retrieve them for you."
Hindi ako makagalaw sa lounger, hindi man lang ako makahinga ng maayo, gusto kong maging invisible ngayon at wala na akong lakas ng loob na lumingon pa.
“Carlos, anak, maaari mong tapusin ang paglalagay ng sunscreen kay Stela. Your cousin is staying for lunch with us. Matagal-tagal na rin simula nung nag-family lunch kami at wala akong choice kundi manatili sa amin. Let's enjoy the girls' celebration and have lunch together.”
Oh my God!
Pwede na ba ako mag-disappear? As in ngayon na?!
“Ivan, tara. There are still some clothes in the closet in your room. Go change there and then come hang out here for a while."
Noong sinabi ni Carlos iyon, gusto ko siyang ihagis sa pool.
"Thanks for the invite, but I'm going to have to decline. Kailangan kong bumalik sa office pagkatapos ng tanghalian. Kahit na ngayon ay Sabado, mayroon akong dalawang meeting para sa hapon. Auntie, hindi po ako pwedeng magtagal dito, so if lunch is going to take a while, we'll have to leave it for another day.”
"That's it, darling, it's ready."
Ngayon ay wala na akong choice kundi harapan siya.
“So let's go, I'm already starving and I bet Stela is too,” ani ni Andreza at tumingin sa akin. “s**t, Stela! Nakalimutan nating naka-bathing suit pa tayo at wala tayong gamit na tuwalya.”
Ngayon ang araw na mamatay ako sa kahihiyan. Ngayon ko lang napagtanto iyon kung hindi pa niya sinabi. Grabe!
"Come on, girls. Dalian niyo na at magpalit na kayo ng gamit. Hihintayin namin kayo dito.”
Dahil wala akong choice, tumayo ako at naglakad patungo sa bahay na naka-bikini, naramdaman ko ang titig ni Ivan sa akin.
Sa sandaling iyon ay umalis na si Carlos sa unahan namin, dahil kailangan niyang kunin ang mga dokumento.
Pagdating namin sa entrance, dumiretso si Tita Amelia sa kusina.
“Damn it, naiwan ko yata ang phone ko sa pool. Ivan, make yourself comfortable, you know the house is ours. Stela, umakyat ka na at hahanapin ko ang cellphone ko. Susunod ako.”
Bumalik si Andreza sa pool area habang ako ay gusto ko ng kumaripas ng takbo at umakyat na sa kwarto.
Habang naglalakad ako papunta sa hagdan, naramdaman kong may humawak sa braso ko. Napasinghap ako bigla at lumingon.
Shit, what does this man want from me?
- Writer
