Martha Salvedo's POV
I sluggishly open my eyes and I kinda feel like my body were numb.
Nagsilabasan ang mga luha ko at nanginginig ang mga kamay ko. Binitawan ko ang vase na hinahawakan ko. Dala ng mabibigat na pakiramdam, para akong lumakbay sa milyon-milyong ala-ala.
Naramdaman kong lumapit sa'kin ang babae. The real Martha.
"Martha..." She called me.
Hindi ako makatingin sakaniya at tinitigan ko lang ang vase na nilapag ko sa lamesa.
She held my both hands and I glance at her slowly. "W-Who am I?" I curiously asked.
Bigla ko 'yon natanong at sa hindi ko masabing dahilan bigla nalang akong nakaramdam ng lungkot at pagkalito.
Bakit pakiramdam ko hindi ako dapat nabibilang sa kwento nila? Sa buhay nila?
Sa mga taong nakikilala ko rito sa langit, ang dami kong natutunan at nala
