"Okay pwede ka nang humiga." Aniya ni Khlay.
She felt her heart beats fast as she lay down on the bed.
"Everything will be alright." Sabi naman ni Majesty.
"I'm going to put the jelly now." Tumango na lamang siya. Then Khlay put on her tummy the transducer probe. She keep on looking at the monitor, then she heard a tiny heartbeat.
"Oh my!" Majesty exclaimed.
Maski siya'y hindi makapaniwala sa kanyang nasasaksihan. Walang siyang maapuhap na salitang sasabihin.
"Nexie you're nine weeks pregnant and they're twins, but..." He stopped in the mid-sentence.
"But what is it, Hon?" Tanong ni Majesty.
"But the other one is weak." Malungkot na saad ni Khlay. "Because of so much stress it affects the baby's condition."
Nexie couldn't utter a word to say. She felt like, she falls down on the ground with a intense impact to her mind and body. Her tears fell down to her cheeks. Nexie start to sobbing.
"Hey, hey calm down." Awat ni Majesty.
"Wait Nexie, there's something behind the twin, and..."
"And? What Hon!? Pinapakaba mo ako, pati na si Nexie." Hinampas niya sa braso ang asawa.
"Sorry Hon. I think they're not just twin. It's triplets again. " Anunsiyo nito. "And look at that." Itinuro ni Khlay ang monitor. "He/she is so tiny, but he/she is a fighter." Aniya ni Khlay upang maibsan ang pag-aalalang bumabakas sa mukha ni Nexie.
"Oh. My. Goodness. This can't be! Damn! Sharp shooter talaga din ang asawa mo eh kahit na isa't kalahating gago siya." Aniya ni Majesty na nakapamaywang na.
"So, Nexie are you going to tell him?" Tanong ni Khlay habang inaayos ang aparato.
"Hindi na muna sa ngayon." Malungkot na sagot ni Nexie.
"Okay if that's your decision. Hon be careful not to tell anyone." Babala ni Khlay sa asawa.
"Bakit ako. Baka ikaw ah!" Tuyang saad nito.
"Hey, enough you two baka mamaya niyan mag-away pa kayong dalawa." Awat naman ni Nexie na ngayo'y nakaupo na.
"Ah I'll give you later the prescriptions that you needed for you and for the babies." Sabi ni Khlay habang inaalalayan siyang bumaba sa kama.
"Halika mag-merienda na muna tayo. Mabuti na lamang at sinobrahan ko ang niluto kong turon." Pag-aayaya ni Majesty.
Pagkarinig ni Nexie ng turon tila ba siya'y natakam dito. Pagkalabas nila sa kwarto'y nagtungo sila sa likod na parte ng kusina ng mag-asawa. Pagpasok pa lamang nila sa kusina sumalubong ang napakahalimuyak na amoy ng turon.
Pagkatapos ng kanilang kwentuhan na puno ng halakhakan, kahit papaano'y gumaan ng kaunti ang kanyang dinadala. Bago siya umuwi dumaan na muna siya sa paboritong restaurant ng kanyang mga anak upang um-orderng pagkain para sa kanilang hapunan. Dahil tila nawala siya ng gana na magluto ng kanilang hapunan.
Pagdating niya sa kanilang tahanan agad siyang sinalubong ng kanyang dalawang dalaga.
"Mama, kami na po ang magbubuhat." Pagpiprisenta ni Nevy iniabot naman niya ang kanyang mga dala. Si Poet naman'y isinukbit ang braso nito sa braso niya at sumandal sa kanyang balikat.
"Mama, alam mo ang tapang-tapang mo. Kaya nga iniidolo kita." Komento nito.
"Maski ako Mama." Pag sang-ayon naman ni Nevy. Numiti lamang siya.
"Di namin alam kung saan ka humuhugot ng lakas ng loob Mama. Para manatili pa rin dito, kahit na niloloko ka ni Papa." Aniya ni Poet at pinaghila siya ng upuan nito si Nevy nama'y ipinatong sa lamesa ang mga pagkain atsaka tinabihan siya ng mga ito.
"Alam niyo kayo ang super power ni Mama kaya ganito ako katapang, ayoko kasing lumaki kayo na hindi kompleto ang pamilya." She started sobbing. "Oh sorry babies, I'm too emotional today." She said while wiping her tears then someone lend her a handkerchief.
"Kuya." Aniya ng kambal.
"Ma, magsabi ka lang kung pagod ka na nandito kaming tatlo para umagapay sayo 'Ma. Atsaka malalaki na kami Mama, alam at naiintindihan na namin ang nagyayari sa inyo ni Papa." Aniya ni Sand saka niyakap siya nito at tuluyan na siyang napahagulgol.
Napaka-swerte niya' t nagkaroon siya ng mga anak na katulad nila.
" Ma, kung ano man ang magiging desisyon mo. Sa iyo kami kakampi. " singit ni Poet.
"Oo, nga Mama sa iyo kakampi." Aniya ni Nevy.
"Kayo talaga, halika nga kayo." Saad niya saka niluwagan ang kanyang mga braso upang kayapin ang kanyang triplets saka sila nagtawanan,"Oh siya tama na ang drama, halina't maghain na tayo. Gutom na ako. Teka ang Lola niyo nga pala?" Biglang tanong niya ng kumalas mula sa pagkakayap ang kanyang mga anak.
"Umalis na po kanina, dahil may daraanan pa daw niya ang kanyang Amiga, alam niyo naman si Lola. Alive ang kanyang social life." Sabi ni Sand.
"Naku ang Lola niyo talaga. Eh ang Papa niyo?" Tanong niya.
Kibit-balikat lamang ang sagot ng kanyang mga anak.
"Sige na kayo na ang maghain at titiningnan ko sa itaas ang Papa niyo." Sabi niya saka lumabas sa kusina at umakyat siya sa ikalawang palapag ng kanilang bahay.
Pumasok siya sa masters bedroom at doon naabutan ang asawa na nakadapa sa kama. Lumapit siya rito upang ayain nang kumain. Hindi pa man dumadapo ang pwetan niya sa kama at hinila siya sa kanyang braso ni Grove at siya ang dahil ang dahilan na na-out-balance siya mabuti na lamang at sa kama lumagpak ang kanyang katawan. Kung nagkataon na sa sahig siya lumanding, baka hindi kayanin ng katawan niya ang impact noon at baka iyon pa ang maging dahilan upang makunan siya.
"Nex." He murmured.