ไพลิน
“ไอ้บ้าฟาร์ม!” ฉันด่าเค้าออกมาอย่างโกรธแค้น หลังจากที่ฟาร์มออกไป ฉันก็ได้แต่นอนอยู่ที่เตียงนิ่งๆจนเผลอหลับไปชั่วโมงกว่า พอตื่นมาอาการจุกของฉันก็หายไปแล้ว และสิ่งแรกที่ฉันต้องทำคือการหนีออกไปจากที่นี่
แต่การที่ฟาร์มเอาฉันมาไว้ที่นี่แล้วกล้าปล่อยไว้คนเดียวแบบนี้มันก็แน่อยู่แล้วว่าเค้าต้องรอบคอบพอ เพราะประตูห้องนี้ตั้งรหัสผ่าน ถ้าไม่กดรหัสอย่างน้อยก็ต้องใช้คีย์การ์ด และฉันไม่มีไง ฉันพยายามสุ่มรหัสจากที่เคยใช้กับเค้าและสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเค้า แต่มันก็ไม่สำเร็จ จนฉันหมดหนทางเดินกลับไปนั่งอยู่ที่โซฟาเหมือนเดิม
ส่วนของในนี้เค้าก็เตรียมการไว้หมดแล้ว ไม่มีสิ่งที่จะใช้ติดต่อภายนอกได้เลย อีกทั้งห้องนี้มันใหญ่และหนาแน่นมาก ซึ่งแน่นอนว่าต่อให้ฉันยืนตะโกนเรียกคนข้างนอกก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีคนผ่านมาสักคน
แต่ตอนนี้ฉันหิวแล้ว กองทัพต้องเดินด้วยท้อง ตั้งแต่มาถึงฉันยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ฉันเล
