ไพลิน
“ในเมื่อมึงไม่รักกู งั้นต่อไปมึงกับกูก็อยู่กันแบบเกลียดๆกันนี่แหละ!” แควก!!!
“อร้ายยยย!” เมื่อสิ้นเสียงประกาศของฟาร์ม เค้าก็กระชากเสื้อผ้าที่ฉันใส่ออกอย่างแรงจนมันทั้งรัดทั้งบาดผิวของฉันแสบไปหมด
“ในเมื่อกูทำดีกับมึงยังไงมึงก็เกลียดกู กูก็ไม่จำเป็นจะต้องทำดีกับมึงอีกต่อไป” ฟาร์มพูดออกมาด้วยสีหน้าท่าทางที่หน้ากลัวมาก
“ปล่อยฉันนะ ถ้านายทำร้ายฉันอีก ฉันจะไม่มีโอกาสให้นายอีกต่อไป!” ฉันดิ้นแล้วร้องห้ามออกไป เมื่อตอนนี้ฟาร์มกำลังใช้ซากเสื้อที่ขาดมัดแขนฉันไว้แน่น
“กูก็จะไม่ขอโอกาสจากมึงอีกเหมือนกัน เพราะยังไงมึงก็ต้องเป็นของกูคนเดียว!” ฟาร์มบอกก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าฉันจนหมดทุกชิ้น แล้วตามด้วยเสื้อผ้าตัวเอง แต่สิ่งที่ทำให้ฉันกลัวขึ้นมาทันทีนั่นคือหลังจากเค้าถอดเสื้อผ้าเสร็จฟาร์มก็ลุกลงจากเตียงตั้งกล้องมือถือไว้ข้างๆเตียง
“นะ...นายจะทำอะไร” ฉันถามอย่างกล้าๆกลัวๆ
“ก็จะทำให้มึงไม่ดื้อกับ
