ฟาร์ม
“ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวจะมีแขกมา” ผมบอกไพลินที่นอนหันหลังให้ผมอยู่บนเตียงออกไป
“.....” ไม่มีการตอบรับใดๆกลับมาจากไพลินแม้แต่น้อย
“ได้ยินไหมลิน ถ้าไม่ไปอาบน้ำพี่จะลากเธอออกไปด้วยสภาพนี้เลยนะ” ผมขู่ออกไป และมันก็ได้ผล เมื่อไปไพลินยอมขยับตัวลุก ก่อนจะก้าวลงจากเตียง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะยืนดีด้วยซ้ำ เธอก็เซจนเกือบล้ม ดีที่ผมไปรับเธอได้ทันแล้วอุ้มเธอเข้าห้องน้ำ
ไพลินไม่มีท่าทีขัดขืน นิ่งเงียบยอมให้ผมอุ้มเธอเข้าไป ผมรู้ว่าเมื่อวานผมรุนแรงกับเธอและเธอก็คงจะโกรธผมมาก หรืออาจเกลียดผมไปแล้วก็ได้ แต่จะให้ผมทำยังไงในเมื่อสิ่งที่เธอทำกับผมมันทำให้ผมโมโหจริงๆ
“พี่ให้เวลาสิบนาที ถ้าเกินนี้พี่จะเข้ามาอาบให้เอง” ผมบอกแล้วปิดประตูห้องน้ำให้ไพลินแต่ไมได้ล๊อค ก่อนจะเดินมานั่งรอเธอที่เตียง
แล้วถ้าจะถามว่าทำไมผมต้องสงสัยไพลินว่าเธอเป็นคนบอกไอ้ก้องภพทั้งที่ผมตัวติดกับเธอตลอด แล้วไม่เคยให้โทรศัพท์เธอ เ
