แผ่นดิน
“ฉันไม่ยอม!” ผมตะคอกกลับทันทีที่ได้ยินสิ่งที่ลูกศรขอจากพ่อแม่ผม
ซึ่งตอนนี้ผมยังไม่เข้าใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้าคืออะไรกันแน่ แต่ยังไงผมก็ไม่ยอมให้ลูกศรถอนหมั้น ไม่ยอมปล่อยเธอไปจากผมแน่
“ฮึก ลูกศร ป้าขอโทษ” แล้วแม่ผมก็ร้องไห้ขอโทษออกมา นั่นยิ่งทำให้ผมไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“ไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าคุณป้าจะกรุณา ศรก็ยังยืนยันคำเดิม คือเรื่องถอนหมั้นและอิสระของการเป็นเด็กในปกครอง” แล้วลูกศรก็ยังคงพูดแต่เรื่องถอนหมั้นออกมา ตอนนี้ผมแม่งเหมือนคนโง่อยู่คนเดียวที่ไม่รู้อะไรเลย
แม่ผมปล่อยน้ำตาออกมาอย่างไม่หยุด ก่อนจะหันไปมองหน้าพ่อผมที่นั่งนิ่งงันมาตลอด จนพ่อผมพยักหน้าให้แม่ผม แม่ผมเลยหันไปหาลูกศรก่อนจะพูดกับเธอ
“ป้าตกลง ป้าจะคืนอิสระทุกอย่างให้หนู” แล้วแม่ผมก็พูดในสิ่งที่ผมไม่อยากได้ยินมากที่สุด
“แต่ฉันไม่ยอม เธอเป็นคู่หมั้นฉัน คนที่มีสิทธิ์อนุญาตมีฉันคนเดียวเท่านั้น!” ผม
