Calix's POV:
I can't help but smile while driving back home. Sobrang nakakapagod ng ginawa namin kanina. From non-stop rehearsals to stage practice, I feel like I would collapse even before the actual event will begin. I have already anticipated the life of an artist to be tiring but not this hellish. Pero sa kabila ng lahat ng iyon ay sobrang thankful ako dahil kahit bagong artist pa lang kami ay sobra-sobra na ang blessings na natatanggap namin. Me being in this group is already a miracle but being this famous despite the fact na kaka-debut pa lang namin ay isa sa mga blessing na hindi ko inaasahan.
*Ring*
Napabalik ako sa kasalukuyan nang narinig kong tumunog ang cellphone ko. Gamit ang isang kamay ay inabot ko iyon habang ang isa naman ay may hawak pa rin sa manibela. It's Greg,
